Apr 25, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૨૮૪

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૭


કૃષ્ણકથામાં રાજા નો અલૌકિક પ્રેમ જોઈ અને શુકદેવજી પ્રસન્ન થયા છે.
શુકદેવજી કહે છે-કે-કૃષ્ણકથામાં તારો પ્રેમ જોઈ મને બહુ આનંદ થાય છે,રાજા તારે લીધે મને પણ
કૃષ્ણકથા-ગંગા નું પાન કરવાનો લાભ મળ્યો.
આ કૃષ્ણકથા-ગંગા પ્રગટ થઇ પછી ભાગીરથી ગંગાજી નું મહત્વ ઓછું થયું છે.
આ કૃષ્ણકથા-ગંગા અનેક ને પાવન કરે છે.

ભાગીરથી ગંગામાં સ્નાન કરો તો તેનાથી મન નો મેલ ધોવાતો નથી.ખાલી શરીર શુદ્ધ થાય છે,જયારે
આ કૃષ્ણકથા મન નો મેલ દૂર કરે છે.મન ને શુદ્ધ કરે છે.માટે કૃષ્ણ કથા શ્રેષ્ઠ છે.
વળી કૃષ્ણકથા-ગંગા જ્યાં ઈચ્છો ત્યાં પ્રગટ થાય છે,
ભાગીરથી-ગંગા  ને કહો –કે અમારા શહેરમાં પ્રગટ થાઓ-તો તે ત્યાં શું પ્રગટ થશે ?

શુકદેવજીએ રાજા ને ધન્યવાદ આપ્યોકે-“રાજા હું તારો ઉપકાર માનુ છું, તારે લીધે મને શ્રીકૃષ્ણસ્મરણ થાય છે.શ્રીકૃષ્ણ નાં દર્શન કરવા મળે છે.”
પરમાત્મા શ્રીકૃષ્ણ માં તન્મયતા થાય છે-તેથી શુકદેવજી આ કથા કરે છે.
શુકદેવજીએ શ્રીકૃષ્ણ નું સ્મરણ કર્યું,પરમાત્મા ને હૃદય માં સ્થિર કર્યા.

વક્તા ને જ્યાં સુધી એમ યાદ રહે કે- હું પંડિત છું, વિદ્વાન છું, હું કથા કરું છું,
ત્યાં સુધી તે કથા માં પરમાત્મા પધારતા નથી.
“હું કથા કરું છું” -એમ જે માને તે વક્તા વક્તા જ નથી.
દશમ સ્કંધ ની કથામાં “હું વક્તા છું”-તે પણ શુકદેવજી ભૂલ્યા છે.
શુકદેવજી ભૂલી ગયા છે-કે-હું વ્યાસજી નો પુત્ર છું,અને કથા કરું છું, વક્તા શ્રીકૃષ્ણ અને શ્રોતા પણ શ્રીકૃષ્ણ.
શુકદેવજી કહે છે-કે-હું વક્તા નથી પણ હું તો શ્રોતા છું.

મહાત્માઓ તો ત્યાં સુધી કહે છે-કે-નવમાં સ્કંધ સુધી ની કથા શુકદેવજી એ કરી,અને ત્યાર પછી,
દશમ સ્કંધ ની કથા શ્રીકૃષ્ણ એ સ્વયં (પોતે) કરી છે.
શુકદેવે રાધા કૃષ્ણ ને પ્રાર્થના કરી કે-આપ હૃદયમાં વિરાજી –તમારી કથા તમે જ કરો.
વક્તા દીન બને,વક્તા પ્રભુપ્રેમ માં તન્મય થાય તો-ભગવાન ની કથા ભગવાન પોતે જ કરે છે.
વક્તા “હું કથા કરું છું”-એ ભૂલી જાય છે-ત્યારે ભગવાન વક્તાના મુખ થી કથા કરે છે.

ધરતી ઉપર દૈત્યો નો ત્રાસ વધ્યો હતો.
કંસ એવો દુષ્ટ હતો કે જે પોતાના બાપ ને મારતો, અને બાપ ને કેદ કરી ને જબરજસ્તી થી રાજા થયો હતો.
કંસ ના ત્રાસ થી લોકો ઘણા દુઃખી થયા હતા.ધરતી ઉપર –બહુ પાપ વધી ગયું હતું.
ધરતી થી આ સહન થયું નહિ.

ધરતી ને મોટા મોટા પર્વતો નું વજન લાગતું નથી,પણ પાપ નું વજન તેનાથી સહન થતું નથી.
તેથી ધરતી બ્રહ્માજી ને શરણે ગઈ.બ્રહ્માજી અને બીજા દેવો બ્રહ્મલોક માં નારાયણ પાસે ગયા.
અને બધા પુરુષસૂક્તથી પ્રાર્થના કરે છે-નાથ હવે કૃપા કરો,અવતાર ધારણ કરો.
સ્તુતિ માં બ્રહ્માજી ની તન્મયતા થઇ છે,સમાધિ માં તેમણે આકાશવાણી સાંભળી.
“થોડા સમય પછી હું વાસુદેવ-દેવકી ને ત્યાં પ્રગટ થઈશ.”
બ્રહ્માજી એ દેવો ને અને ધરતી ને આશ્વાસન આપ્યું-“ચિંતા ન કરો ,પ્રભુ પધારવાના છે”

આ બાજુ વાસુદેવ મથુરામાં લગ્ન કરવા આવ્યા છે,વાસુદેવ અને દેવકી નું લગ્ન થયું છે,
દેવકી ને વળાવવા જતાં-કંસરાજાએ વિચાર કર્યો-બહેન –બનેવી ને સારું લાગે એટલે હું રથ હાંકીશ.
કંસ સારથી થઇ ને રથમાં બેઠો છે અને રથ હાંકે છે.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE