Jun 23, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૩૪

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦ (પૂર્વાર્ધ)-૫૭

કનૈયા ના આવા તોફાનો જોઈ ને છેવટે ગોપીઓએ યશોદાજી ને કહ્યું કે-
મા.તમે ગણપતિ ની બાધા રાખો,ગણપતિ બુદ્ધિ-સિદ્ધિ ના માલિક દેવ છે. તે કનૈયાની બુદ્ધિ સુધારશે.
એટલે યશોદાજી એ ગણપતિ ની બાધા રાખી છે. કનૈયા એ વિચાર્યું કે મારે ગણપતિ નો મહિમા વધારવો છે.એટલે મંડળીના બધાં બાળકો ને કહ્યું કે-આપણે હમણાં કોઈ પ્રવૃત્તિ કરવી નથી.લાલો હવે ઘરની બહાર પણ નીકળતો નથી.
યશોદા માને છે કે ગણપતિ દાદા એ મારા લાલાની બુદ્ધિ સુધારી છે.

એક દિવસ સખાઓ થી શ્રીકૃષ્ણ છૂટા પડ્યા અને યમુનાજી ના કિનારે આવ્યા.
યમુનાજી ની સુંદર ચીકણી માટી જોઈ ને .તે માટી ખાવાનું તેમને મન થયું.અને તે માટી ખાવા લાગ્યા.
બળદેવજી તે જોઈ ગયા અને યશોદાજી ને ફરિયાદ કરી કે લાલા એ માટી ખાધી છે.
કૃષ્ણ કહે છે-કે-મા આ બધા જુઠ્ઠું કહે છે,મે માટી ખાધી નથી.

લાલાએ માટી ખાધી નથી,પણ વ્રજ-રજ ખાધી છે.વ્રજ-રજ એ માટી નથી,જેમ ગંગાજી એ પાણી નથી કે-
તુલસી એ ઝાડ નથી. એટલે લાલાએ ખોટું કહ્યું નથી.
યશોદાજી કહે છે-કે- મોઢું ખોલી ને બતાવ. લાલાજી એ મોઢું ખોલ્યું ,તો યશોદાજીને લાલા ના મોઢા માં  વિશ્વ-બ્રહમાંડ ના દર્શન થયાં છે.
લાલાએ ફરી યોગમાયા ને આજ્ઞા કરી અને જેથી-યશોદાજી ને કૃષ્ણ ના સાચા સ્વરૂપ નું ભાન થતું નથી.
અને તેમનો પુત્ર સ્નેહ કાયમ રહે છે.લાલાજી એ ફરી એકવાર પોતાનું ઐશ્વર્ય છુપાવ્યું છે.

શ્રીકૃષ્ણે માટી કેમ ખાધી? તો કહે છે કે-
પુતના એ અનેક બાળકો ને મારેલાં.પૂતના ના વધ સમયે તે અનેક બાળકો તેના સ્તનપાન ને લીધે કૃષ્ણ ના પેટમાં આવેલા.અવિદ્યા (પૂતના) ના સંસર્ગ માં આવેલા જીવો નો ઉદ્ધાર સંત ની ચરણરજ વગર થતો નથી.ગોકુલ માં અનેક ઋષિઓ ગાયો થઇ ને આવેલા.શ્રીકૃષ્ણે વિચાર્યું કે –“જો આ ઋષિઓ ના ચરણ ની રજ હું પેટમાં ઉતારું તો મારા ઉદરમાંના જીવો નો ઉદ્ધાર થશે”
એટલે તે જીવો નો ઉદ્ધાર કરવા તેમણે માટી ખાધી.

ગોકુળની પાસે યમુના કિનારે જ્યાં શ્રીકૃષ્ણે માટી ખાધી હતી અને માતાજી ને મુખમાં બ્રહ્માંડ નાં દર્શન
કરાવેલાં.તે ઘાટ નું નામ પડ્યું-બ્રહ્માંડઘાટ.કહે છે-કે-આ બ્રહ્માંડઘાટ ની માટી મીઠ્ઠી હોય છે.
યાત્રાળુઓને આ માટી જ ચરણામૃત તરીકે આપવામાં આવે છે.

ભાગવત ની કથા મરતાં પહેલાં મનુષ્ય ને આનંદ(મુક્તિ) આપે છે.ભાગવત શાસ્ત્ર એવું નથી કે જે મર્યા પછી મુક્તિ આપે.મર્યા પછી મુક્તિ મળી છે,તેનું પ્રમાણ (સાબિતી) શું ?જેને મુક્તિ મળી છે તે કંઈ કહેવા આવતો નથી,કે તેને મુક્તિ મળી છે.

તેથી મહાપુરુષો ભાગવત ની આ મર્યા પહેલા ની મુક્તિ ને જીવન મુક્તિ કહે છે.
શરીર અને ઇન્દ્રિયો ની હયાતી માં જ મુક્તિ મળે તેને જીવન મુક્તિ કહે છે.
જેને મર્યા પછી મુક્તિ મળે તેને કૈવલ્ય-મુક્તિ કહે છે.
વ્રજવાસીઓને જીવન મુક્તિ મળી છે,વ્રજવાસીઓ પરમાનંદ માં તરબોળ થયા છે.

જ્ઞાની પુરુષો ની અંદર સંસાર રહેતો નથી,કમળ જેમ પાણી થી અલિપ્ત રહે છે,તેમ તે સંસારથી અલિપ્ત છે.
નાવડી રહે છે જળ માં પણ જો નાવડી ની અંદર પાણી આવે તો તે નાવડી ડૂબે છે,
તેમ જ્ઞાની પુરુષો સંસારમાં રહે છે,પણ સાવધ રહે છે કે-બહારનો સંસાર મન માં અંદર આવે નહિ.
સંસાર એ બાધક નથી,પણ વિષયો નું ચિંતન કરતાં તેના પ્રત્યે જે આસક્તિ ઉત્પન્ન થાય છે,તે બાધક થાય છે.સંસાર સુખ આપે છે,તેવી કલ્પના માત્ર બાધક થાય છે.

એટલે જ્ઞાની પુરુષો,શરીર ને આવશ્યક વસ્તુ નો સ્વીકાર કરે છે,પણ “સંસારસુખ એ સાચું સુખ નથી,
પણ તે કેવળ એક ભાસ માત્ર છે”-એવું સતત ધ્યાન રાખે છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE