Aug 18, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૩૯૦

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૧૩

ઈશ્વર ના સ્વરૂપમાં જગત રહ્યું છે,અને જગતના સર્વ પદાર્થો માં ઈશ્વર રહેલા છે. 
શિવોહમ..શિવોહમ ....એ વેદાંત ની ટોચ છે.જ્યાં આત્મા પોતે જ પરમાત્મા બની જાય છે.
પરંતુ શરૂઆત માં તો આમ કહેવું-કરવું અઘરું છે.
એટલે મહાત્માઓ કહે છે કે-
શરૂઆત માં તો સર્વ માં ઈશ્વર ને નિહાળો.પહાડ માં (પથ્થરમાં-ગિરિરાજમાં) પણ ઈશ્વરની ભાવના કરો.

જડ અને ચેતન સર્વ માં ઈશ્વર રહેલા છે-તે બતાવવાનું ગોવર્ધનલીલા નું પ્રયોજન છે.ગોવર્ધનલીલા માં અનેક રહસ્યો છુપાયેલાં છે.

ઇન્દ્રિયો જયારે જ્ઞાન-ભક્તિ તરફ વળે ત્યારે વાસનાઓ વિષયરૂપી વરસાદ વેગ થી વરસાવે છે.
આ વેગ સહન કરવા,શ્રીકૃષ્ણ ના નામનો, શ્રીકૃષ્ણ ની સેવા નો આશ્રય કરવો જોઈએ.
ભગવાન નો આશ્રય કરવા થી વાસનાનો વેગ સહન કરવાની શક્તિ આવે છે.
આ શક્તિ થી ભક્તિ (અને જ્ઞાન) વધે તો પછી જ જીવ ને રાસલીલા માં પ્રવેશ મળે.

ભગવાને ટચલી આંગળી ઉપર ગોવર્ધન ધારણ કરેલો. ટચલી આંગળી એ સત્વગુણ નું પ્રતિક છે.
(શંકરાચાર્યે ભદ્રમુદ્રા નું વર્ણન કર્યું છે) સત્વગુણ વધે તો વાસનાનો વરસાદ સહન કરવાની શક્તિ આવે.
સંસાર રૂપી ગોવર્ધન એ ઠાકોરજી ના આંગળી ના આધારે છે.ભગવાન નો આધાર છે,
ભગવાન ની કૃપા છે ત્યાં સુધી લીલા-લહેર છે.કૃપા ના હોય તો લાખ ની રાખ થતાં વાર લાગતી નથી.

દુઃખમાં-વિપત્તિ માં ટેકો તો માત્ર ભગવાન નો લેવો અને ભગવાન ના ચરણ નું શરણ લેવું.
ગીતામાં પણ કહ્યું છે કે-“સર્વ ધર્માન પરિત્યજ્ય મામેકમ શરણં વ્રજ” “મારે શરણે આવ”
શરણે જવાથી ભગવાન જરુરથી મદદ કરે છે.
વ્રજવાસીઓ પણ જયારે અન્યદેવતાઓનું શરણ મૂકી,દૃઢ રીતે શ્રીકૃષ્ણ ના શરણમાં ગયા ત્યારે
સઘળાં સુખ-દુઃખ નો ભાર ભગવાને પોતાને માથે ઉપાડી લીધો.

ગીતામાં ભગવાન કહે છે કે-“યોગ ક્ષેમ વહામ્યહમ”
“જે અનન્ય પ્રેમ થી મારું ભજન કરે છે,અને સર્વ સમર્પણ કરી મારી ભક્તિ કરે છે,તેવા શરણે આવેલા જીવોને સંસારિક-ભૌતિક દુઃખો માંથી છોડાવવા,તેઓ ની જવાબદારી હું મારે માથે લઉં છું”
શર્ત માત્ર એટલી છે કે –સંપૂર્ણ પણે પ્રભુ ની શરણાગતિ સ્વીકારવાની.

ગોવર્ધનલીલા માં બીજું એક અદભૂત તત્વ રહેલું છે.
તેમાં પૂજ્ય-સેવ્ય (જેની પૂજા થાય છે તે-ઈશ્વર) અને પૂજક-સેવક (જે પૂજા કરે છે તે-ભક્ત) એક બને છે.
કનૈયો ગોવર્ધનનાથ ને વંદન કરે છે,એટલે કે પોતાની જાત ને જ વંદન કરે છે.
સોહમ (સો અહમ) ભાવ છે. જીવ ને ઈશ્વર એક બને છે.

ભગવદઈચ્છા માં જીવ જયારે પોતાની ઈચ્છા ભેળવી દે છે ત્યારે જીવ અને ઈશ્વર એક થાય છે.
મનુષ્ય ધારે છે થતું નથી પણ ધાર્યું ધણી નું (ઈશ્વરનું) થાય છે.
માટે ઘરમાં લાભ થાય તો પણ ભગવાન ની ઈચ્છા અને  નુકસાન થાય પણ ભગવદ ઈચ્છા-એમ માનીને-
હૈયું બાળવું જોઈએ નહિ.

ગોવર્ધનલીલા માં ગોપીઓ ને ખાતરી થઇ છે કે-કનૈયો એ ઈશ્વર છે, અને તેથી તેમની સાથે એકાકાર થવાની ભાવના જાગી, તે રાસલીલા.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE