Aug 28, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૦૦

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૨૩

ગોપીઓ ની કૃષ્ણ-મિલન ની આતુરતા નું વર્ણન કરતાં કહે છે કે-
કેટલીક ગોપીઓ કે જે ગાયો દોહતી હતી તે વાંસળી નો અવાજ સાંભળતાની સાથે જ –અત્યંત ઉત્સુકતાવશ તે ગાયો દોહવાનું કામ છોડીને શ્રીકૃષ્ણ તરફ દોડવા લાગી.દેહાધ્યાસ (દેહનું ભાન) જાય ત્યારે આવી સ્થિતિ થાય છે.

એક ગોપી શૃંગાર કરતી હતી ત્યાં વાંસળીનો અવાજ તેને સાંભળ્યો.તે સુધબુધ ભૂલી ગઈ છે ને આંખોમાં મેંશ આંજવાને બદલે કંકુ આંજી ને દોડી છે.વળી બીજીએ તો ચંદ્ર્હાર ગળામાં પહેરવાને બદલે હાથ માં પહેરી ને દોડી છે. ત્રીજી ઘરમાં લીંપવાનું કામ કરતી હતી,તેના હાથ છાણ થી ખરડાયેલા હતા,તે ધોયા વગર જ,તેવી ને તેવી સ્થિતિ માં શ્રીકૃષ્ણ ને મળવા દોડી છે.

સામાન્ય રીતે સ્ત્રીઓ બનીઠનીને ,દર્પણ માં મુખ જોયા વગર બહાર નીકળતી હોતી નથી.
પણ અહીં ગોપીઓ નો દેહાધ્યાસ (દેહ નું ભાન-સ્ત્રી ભાવ) રહ્યો નથી તે ભાવ બતાવવા માગે છે.  
ઈશ્વર ને મળવાની આવી આતુરતા,આવી વ્યાકુળતા હોવી જોઈએ.

રામકૃષ્ણ પરમહંસ એક સુંદર દૃષ્ટાંત હંમેશાં આપતા.
એક શિષ્યે પોતાના ગુરૂ ને પૂછ્યું કે-ઈશ્વર ને પ્રાપ્ત કરવા કેવી જીજ્ઞાસા-કેવી વ્યાકુળતા જોઈએ ?
ગુરુએ કહ્યું-એ શબ્દ નો વિષય નથી.શબ્દ થી તેનું વર્ણન થઇ શકે નહિ,એ અનુભવ નો વિષય છે.
હું કોઈ પ્રસંગ આવશે ત્યારે તને આ વાત સમજાવીશ.

એક દિવસ ગુરૂ-શિષ્ય નદીએ સ્નાન કરવા ગયા.શિષ્યે જેવી પાણીમાં ડૂબકી મારી એટલે ગુરૂ એ તેનું મસ્તક
પકડી અને પાણી ની અંદર દબાવી રાખ્યું.શ્વાસ વગર શિષ્ય નો જીવ મુંઝાવા લાગ્યો,અને એકદમ વ્યાકુળ થઇ તરફડિયાં મારવા લાગ્યો.એટલે ગુરુએ તેનું મસ્તક છોડી દીધું. શિષ્ય પાણી માંથી બહાર નીકળ્યો.
એટલે ગુરુએ પૂછ્યું –કેમ પ્રાણવાયુ વગર તારા પ્રાણ કેવાં અકળાતા હતા ?
શિષ્ય કહે છે કે-પ્રાણ અકળાવાની વાત છોડો,મને તો લાગ્યું કે હમણાં જ મારા પ્રાણ છૂટી જશે.
ગુરુએ કહ્યું કે-ઈશ્વર ને માટે આવો જ તરફડાટ,આવી જ વ્યાકુળતા,આવો જ તલસાટ થવો જોઈએ.
અને તો જ ઈશ્વર મળે,તો જ ઈશ્વર નાં દર્શન થાય.આતુરતા વગર દર્શન થતા નથી.

મીરાબાઈ નો પણ આવો જ તલસાટ હતો,તે કહે છે કે-
“તુમ દેખ્યા બિન કલ ન પડત હૈ,તડપ તડપ જીવ જાસી”
“શ્યામ બિના જીયડો મુરજાવૈ જૈસે જળ બિન બેલી”

આ સાધારણ  સ્ત્રી ની કથા નથી,પણ દેહભાન ભૂલેલી ,મહાન ભગવદભક્ત  ગોપીઓ ની કથા છે.
ગોપીઓ નાં સગાંસંબંધીઓ તેઓને અટકાવે છે,પણ તે અટકતી નથી.કારણ કે-
તેઓ નું મન મનમોહને હરી લીધું હતું.

ગોપી એ હૃદય નો શુદ્ધ ભાવ છે.લૌકિક “નામ” ની “પૂર્ણ વિસ્મૃતિ” થાય છે ત્યારે ગોપીભાવ જાગે છે.
તેથી તો કોઈ ગોપી નું નામ રાસલીલા માં આવતું નથી.”ગોપાય શ્રીકૃષ્ણમ” જે શ્રીકૃષ્ણ ને હૃદયમાં ગુપ્ત રાખે છે તે ગોપી છે.જેના મનમાં શ્રીકૃષ્ણ સિવાય બીજું કશું નથી તે ગોપી છે.
ઇન્દ્રિયો દ્વારા ભક્તિરસ નું પાન કરે તે ગોપી છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE