Sep 8, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૧૧

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૩૪


દશ પંડિતો વિદ્યાભ્યાસ કરી ને પાછા ફરતા હતા.રસ્તામાં નદી ઓળંગી ને બીજે પાર આવ્યા.
“આપણા માં થી કોઈ રહી તો ગયો નથી ને ?” એમ સમજી તેઓએ ગણત્રી શરુ કરી.
એક પછી એક પંડિત સંખ્યા ગણે છે પણ પોતાને તેમાં ગણે નહિ.
એટલે સંખ્યા દશ ને બદલે.નવ ની જ થાય છે.

પોતાનામાંથી એક નદીમાં તણાઈ ગયો એમ સમજી ને પંડિતો રડવા લાગ્યા.
ત્યાં એક મહત્મા પસાર થતા હતા,તેમને પંડિતો ને રડવાનું કારણ પૂછ્યું.
પંડિતો એ પોતાની મૂંઝવણ રજુ કરી.
મહાત્મા એ દશ ની સંખ્યા પુરી કરી બતાવી-“દશમો તું છે”

અજ્ઞાન ને લીધે જીવ પોતાને ગણતો નથી.જ્ઞાની એ પુરા દશ ગણી બતાવ્યા.
સંખ્યા તો પુરી દશ ની જ હતી.પણ અજ્ઞાન ને લીધે દશ જણા ગણાતા ન હતા.
વેદાંત માં આ “દશત્વમસી” નો “ન્યાય” બતાવ્યો છે.
એટલે કે અજ્ઞાન થી જે દેખાતું નથી તે જ્ઞાન થી દેખાવા લાગે છે.

ભગવાન ને ક્યાંય શોધવાના નથી પણ હૃદય ની અંદર જ ખોળવાના છે.બહાર ફાંફાં મારવાની જરૂર નથી.

દક્ષિણ માં પુંડલીક નામનો મહાન ભક્ત થઇ ગયો. આ મહાનતા તેને માતા-પિતા ની સેવા કરવાથી મળી.
પુંડલીક માતા-પિતા ને પ્રભુ માની તેમની સેવા કરે છે.માતા-પિતા કુષ્ઠરોગથી પીડાતાં હતાં.
વૃદ્ધાવસ્થા ને કારણે સ્વભાવ ચિડીયલ થઇ ગયેલા,માતા-પિતા ઘણીવાર પુંડલીક નું અપમાન કરે,
તેમ છતાં પુંડલીક નમ્રતાથી સેવા કરે છે,સેવા છોડતા નથી.

પુંડલીક ની સેવા એટલી વધી કે દ્વારકાનાથ ને તેનાં દર્શન કરવાની ઈચ્છા થઇ.
દ્વારકાનાથ દ્વારકા થી પંઢરપુર,પુંડલીક ની ઝૂંપડી ના દ્વાર પાસે આવ્યા.
ભગવાન કહે છે કે-તારા માતાપિતા ની સેવાથી હું પ્રસન્ન થયો છું,અને તને દર્શન આપવા આવ્યો છું.
પુંડલિક ભગવાન ને કહે છે કે-હું મારા માતા-પિતાની સેવામાં હાલ રોકાયેલો છું,ઝુંપડીમાં તો જગ્યા નથી,
આપ બહાર ઉભા રહો,હું સેવા પતાવી ને પછી આપનાં દર્શન કરવા આવીશ.
પુંડલિકે વિચાર કર્યો કે-મને ભગવાન મળ્યા તે માતા-પિતાની સેવા થી મળ્યા.એટલે માતા-પિતા શ્રેષ્ઠ છે.
સાધન (માતા-પિતાની સેવા) હાથમાં છે તો સાધ્ય (પ્રભુ) ક્યાં જવાનું છે?
ભક્ત ભગવાન ને કહી શકે છે કે તમે બહાર ઉભા રહો.

ભગવાન ને ઉભા રહેવા પુંડલિકે એક ઈંટ બહાર ફેંકી.ભગવાન તે ઈંટ ઉપર ઉભા રહ્યા.
પુંડલિક ને આવતાં વાર લાગી એટલે ભગવાન થાક્યા અને કેડ પર હાથ રાખ્યા.
મહાત્માઓ કહે છે કે-કેડ પર હાથ રાખી પ્રભુ એ સૂચવે છે કે -
જે મારા ચરણ નો આશ્રય કરે છે તેમને માટે સંસાર-સાગર આટલો જ ઊંડો છે.કેડ સમાણો જ છે,
બાકી તો ઘણા આ સંસાર-સાગર માં ડૂબી ગયા તેમનો પત્તો પણ નથી.
પુંડલિક માતા-પિતાની સેવા પતાવી બહાર આવે છે,અને પ્રભુ તેને માટે રાહ જોઈ ને ઉભા પણ છે.

રાસમાં ગોપીઓ ને અભિમાન થયું ,તેથી ભગવાન અદ્રશ્ય થયા છે.
એક મહાપુરુષે વર્ણન કર્યું છે કે-ગોપીઓ ને થયું કે રાધાજી અને અમારામાં ફેર શું ?
રાસમાં જેવો રાધાજી ને આનંદ આવ્યો તેવો અમને આવ્યો,રાધાજી અને અમે એક છીએ.
પ્રભુ ને આ ગમ્યું નહિ,એટલે ભગવાન અંતર્હિત થયા છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE