Oct 21, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૫૦

ઉદ્ધવ,મારા વ્યાપક ભગવાન ને તું મથુરામાં રાખે છે તે બની શકે જ નહિ.તું છ શાસ્ત્રો ભણ્યો,પણ તને કાંઇ આવડયું નહિ,તું કોરો ને કોરો જ રહ્યો,તારું જ્ઞાન મને બરાબર લાગતું નથી,છ શાસ્ત્રો ભણ્યો પણ તેનું રહસ્ય તું સમજ્યો નથી.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૭૩

રાધાજી કહે છે –કે-હે,ઉદ્ધવ,તારા જ્ઞાન ની કદર અહીં આ શુદ્ધ પ્રેમભૂમિ વ્રજ માં થશે નહિ.પ્રેમ-રાજ્ય માં એક માત્ર પ્રિયત્તમ નું જ સ્થાન હોય.જ્ઞાન ને યોગ ની ચર્ચા ને અહીં વ્રજ માં સ્થાન નથી.અમારું જ્ઞાન-એ કૃષ્ણ,યોગ પણ કૃષ્ણ,ધ્યાન પણ કૃષ્ણ.અમારા એક એક શ્વાસ પણ કૃષ્ણમય હોવાથી,તારા જ્ઞાન ને અમે ક્યાં રાખીશું ?

મારા વ્યાપક ભગવાન ને તું મથુરામાં રાખે છે તે બની શકે જ નહિ.
તું છ શાસ્ત્રો ભણ્યો,પણ તને કાંઇ આવડયું નહિ,તું કોરો ને કોરો જ રહ્યો,તારું જ્ઞાન મને બરાબર લાગતું નથી,છ શાસ્ત્રો ભણ્યો પણ તેનું રહસ્ય તું સમજ્યો નથી.

મારા શ્રીકૃષ્ણ તો આ ઝાડમાં,આ ગાયોમાં,આ વ્રજ-ભક્તોમાં,મારામાં અને ચારે તરફ વિરાજ્યા છે.મને તો આખું વ્રજ કૃષ્ણમય દેખાય છે.તે અમારા હૃદયમાં અને રોમ-રોમ માં છે.અને અમે જયારે તેમને યાદ કરીએ છીએ ત્યારે તે પ્રગટ થાય છે.
ઉદ્ધવ તું કેવો છે? તે હું જાણું છું.પણ તને મારા પ્રભુએ મોકલ્યો છે એટલે તારું સ્વાગત કરવું તે અમારી ફરજ છે.પરંતુ,અમે તો ગામડામાં રહેનારી અભણ સ્ત્રીઓ છીએ,તારા જેવા જ્ઞાની નું કેવી રીતે સ્વાગત કરીએ?

મથુરા ની અગાસીમાં ઉદ્ધવ,ગોપીઓ વિષે જે શબ્દો બોલ્યા હતા તે શબ્દ અહીં તેમને પાછા આપ્યા છે.
ઉદ્ધવ વિચારે છે કે-જે વાત અમે એકાંત માં કરી હતી તે પણ આ રાધાજી જાણે છે.
એટલે કહે છે કે-મારી ભૂલ થઇ ,મને માફ કરો,જ્યાં ગોપી ત્યાં કૃષ્ણ,રાધા ને કૃષ્ણ અભિન્ન છે.
મેં વ્રજવાસીઓ ને ગામડામાં રહેનારા અને અભણ કહ્યા તે મારી ભૂલ છે. મને માફ કરો.
મારી બુદ્ધિ અભિમાન થી બુઠ્ઠી થઇ છે,તમારી પ્રેમ-લક્ષણા ભક્તિ નું મને દાન કરો.
કૃષ્ણ-પ્રેમ, જ્ઞાન કરતાં પણ શ્રેષ્ઠ છે,જ્ઞાની પણ પ્રભુ-પ્રેમી ના થાય ત્યાં સુધી પ્રભુનો સાક્ષાત્કાર થતો નથી.

ઉદ્ધવ ને પ્રેમ-લક્ષણા ભક્તિ નું દાન મળ્યું,તેને ગોપીઓ ના કૃષ્ણ-પ્રેમ નો અનુભવ થયો.
રાધાજીએ વાંસળી હાથમાં લીધી,વાંસળીમાંથી રાધે-ગોવિંદ,રાધે-ગોવિંદ નો મધુર ધ્વનિ નીકળવા લાગ્યો.
ગોપીઓ કૃષ્ણ-કીર્તન માં તન્મય બની છે.
શ્રીકૃષ્ણ પણ મથુરામાં રહી શક્યા નથી,દોડતા આવી ને સખી-મંડળ માં રાધાજી સાથે વિરાજ્યા છે.
મનોહર રાધા-કૃષ્ણ ના દર્શન ગોપીઓ અને ઉદ્ધવ કરે છે.
ઉદ્ધવ ને “હું કોણ છું ?હું ક્યાં છું?” તેનું ભાન ભૂલાયું છે.
ઉદ્ધવ ગોકુલ ગયા હતા બે-ચાર દિવસ માટે પણ રહ્યા છે –છ મહિના.
ઉદ્ધવ ને ખાત્રી થઇ છે કે-શ્રીકૃષ્ણ ગોપીઓ થી દૂર નથી,જયારે કૃષ્ણ-કીર્તન થાય છે,ત્યારે તે પ્રગટ થાય છે.
ગોપીઓ નો શ્રીકૃષ્ણ-પ્રેમ શ્રેષ્ઠ છે,જ્યાં પ્રેમ છે ત્યાં જ પરમાત્મા છે.

ઉદ્ધવજી નું જ્ઞાનાભિમાન ઉતરી ગયું છે,ગોપીઓ ના ચરણ માં તે વંદન કરે છે અને તેમની ચરણ-રજ માથે ચઢાવે છે.અતિશય આનંદ થયો છે,ઉદ્ધવ ને ગોકુલ છોડવાની ઈચ્છા થતી નથી.
ગયા હતા ગુરૂ થવા પણ ગોપીઓ ના ચેલા થઇ ને પાછા ગયા છે.

ઉદ્ધવે છેવટે જવાની આજ્ઞા માગી છે ને મથુરા જવા તૈયાર થયા છે.
રાધાજી એ કહ્યું છે કે-ઉદ્ધવ,તારા મિત્ર ને મારો આટલો સંદેશો કહેજે કે-તે જલ્દી ગોકુળમાં આવી ગોકુલ ને સનાથ કરે.આ વાંસળી અને કામળી તું તારી સાથે લઇ જા,હવે તેને ઘરમાં રાખી હું શું કરું ?
ઉદ્ધવ,હવે એતો મોટો રાજા થયો છે,તેને હું શું આપું ?પણ લાલા ના માટે મેં આ માખણ તૈયાર કર્યું છે,
તે લાલાને ખવડાવજે,પણ મારું નામ દઈશ નહિ. આમ બોલતાં બોલતાં તેમનું હૃદય ભરાયું છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE