Oct 22, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૫૧

પુષ્ટિ-ભક્તિ માં સ્વ-સુખ નો વિચાર નથી,પોતાના સુખ નો વિચાર કરે તે કૃષ્ણ ના સુખ નો વિચાર કરી શકે નહિ.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૭૪

તે વખતે નંદ-યશોદા પણ આવ્યાં છે.તેમણે ઉદ્ધવ ને કહ્યું-કે અમારા લાલાને આટલો સંદેશો આપજે.(આ બે શ્લોકો ભાગવત નું હાર્દ છે,ડોંગરેજી મહારાજ ના આ બે પ્રિય શ્લોકો છે-૧૦-૪૭-૬૬-૬૭)

હવે અમે એટલું જ ઈચ્છીએ છીએ કે,અમારા મન ની એક એક વૃત્તિ,એક એક સંકલ્પ,
શ્રીકૃષ્ણ ના ચરણ-કમળો નો જ આશ્રય કરી ને રહે.વૃત્તિ અને સંકલ્પ તેમની સેવા કરવા માટે જ ઉઠે અને તેમનામાં (શ્રીકૃષ્ણ માં) જ લાગી રહે.અમારી વાણી નિરંતર તેમનાં નામો નું ઉચ્ચારણ કરતી રહે,અમારું શરીર તેમને પ્રણામ કરવામાં,તેની આજ્ઞા નું પાલન કરવામાં અને તેની સેવામાં લાગી રહે.

અમને મોક્ષ ની પણ બિલકુલ ઈચ્છા નથી,ભગવાન ની ઇચ્છાથી અમારાં કર્મો ને અનુસાર જે કોઈ 
યોનિ માં અમારો જન્મ થાય, અને તે યોનિમાં અમે જે શુભ આચરણ કરીએ,જે દાન-તપ કરીએ,તેનું ફળ અમને માત્ર એ જ (એટલું જ) મળે કે,અમારા ઈશ્વર શ્રીકૃષ્ણ માં અમારી પ્રીતિ ઉત્તરો-ઉત્તર વધતી રહે.

સંદેશો કહેતાં કહેતાં નંદ-યશોદા રડી પડ્યાં છે,સાથોસાથ ગોપીઓ પણ રડે છે.

યશોદાજી લાલા માટે સંદેશો આપે છે કે-
ઉદ્ધવ,મારા લાલા ને કહેજે કે,તેને જયારે ઈચ્છા થાય ત્યારે ગોકુલ માં આવે,અમને સુખ આપવા નહિ,
અમારા વિયોગ માં તે આનંદ માં હોય તો કેવળ અમારા માટે અમને મળવા આવવાનો પરિશ્રમ ના કરે.
મારો લાલો જ્યાં પણ હોય ત્યાં તે સુખી રહે,નારાયણ,સદા-સર્વદા તેને આનંદ માં રાખે.
આટલું કહેતાં-કહેતાં યશોદા જી નું હૃદય ભરાઈ ગયું છે.

આ પુષ્ટિ-ભક્તિ છે.પુષ્ટિ-ભક્તિ માં સ્વ-સુખ નો વિચાર નથી,
પોતાના સુખ નો વિચાર કરે તે કૃષ્ણ ના સુખ નો વિચાર કરી શકે નહિ.

ઉદ્ધવ કહે છે કે-હું કૃષ્ણ ને લઇ ને વહેલો આવીશ,તમે ચિંતા ના કરો.
રથ નીકળ્યો છે,રસ્તામાં ઉદ્ધવ વિચારે છે કે-હું માનતો હતો કે શ્રીકૃષ્ણ કૃપા-નિધિ છે,દયાના સાગર છે,
પ્રેમાળ છે,પણ હવે મને લાગે છે કે તેઓ નિષ્ઠુર છે.આ વ્રજવાસીઓ કેવાં પ્રેમાળ છે!
આવો વ્રજ-વાસીઓ નો પ્રેમ છોડીને તેઓ મથુરામાં કેમ રહે છે ?
ઉદ્ધવે નિશ્ચય કર્યો છે કે-હું ભગવાન ને ઠપકો આપીશ.કે તમે નિષ્ઠુર છો.

ઉદ્ધવ મથુરામાં શ્રીકૃષ્ણ પાસે આવ્યા છે.શ્રીકૃષ્ણ તો અંતર્યામી છે,તે સમજી ગયા કે,ઉદ્ધવ ઠપકો આપવાનો છે.એટલે તેમણે જ કહ્યું કે-
ઉદ્ધવ,પહેલાં તું મથુરામાં હતો ત્યારે મારાં વખાણ કરતો હતો,હવે ગોપીઓ નાં જ વખાણ કરે છે.
ઉદ્ધવ,હું નિષ્ઠુર નથી.એમ કહી,તેમના માથે પોતાનો વરદ હસ્ત પધરાવ્યો છે.ઉદ્ધવ ને સમાધિ માં
દર્શન કરાવ્યાં છે કે-એક સ્વરૂપે હું ગોકુળમાં અને એક સ્વરૂપે હું મથુરામાં છું.
ભલે હું મથુરામાં દેખાઉં પણ હું ગોપીઓ પાસેજ છું,ગોપીઓ થી હું અભિન્ન છું,ગોપી-કૃષ્ણ એક જ છે.

ગોપીઓ ના પ્રેમ ની કથા અહીં દશમ-સ્કંધ ના ૪૮ માં અધ્યાયમાં પુરી થાય છે.
ભાગવતમાં હવે પછી ગોપીઓ ની વાત આવતી નથી.
હવે “રાજસ-લીલા” શરુ થાય છે.આગળ ની લીલા રાજસ-ભક્તો ના મન નો નિરોધ કરવા માટે છે.

સર્વ પ્રકારના જીવો ને શ્રીકૃષ્ણ પોતાના તરફ ખેંચી લે છે,અને પરમાનંદ નું દાન કરે છે.

સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-સમાપ્ત

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE