Nov 20, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૮૦

કળિયુગ માં મનુષ્યો નાં શરીર વિલાસી થયા છે,તેથી કળિયુગ માં યોગમાર્ગ અને જ્ઞાનમાર્ગ થી
ઈશ્વર-પ્રાપ્તિ થવી બહુ જ મુશ્કેલ છે.કળિયુગ માં હરિકીર્તન (નામ) એ સહેલો ઉપાય છે.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૧ -૪
આત્મ-સ્વ-રૂપ ભગવાન સમસ્ત પ્રાણીઓ માં આત્મ-રૂપે=નિયંતા રૂપે રહેલા છે.(સ્થિત છે).
જે મનુષ્ય ન્યૂનતા (ઓછું) કે અધિકતા (વધારે) ના જોતાં સર્વત્ર પરિપૂર્ણ ભગવત સત્તા જ જુએ છે,
અને સાથોસાથ સમસ્ત પ્રાણી કે પદાર્થ,આત્મ-સ્વ-રૂપ ભગવાનનું જ સ્વ-રૂપ છે,એવું સમજે છે.વળી, જેને તેવો અનુભવ  થઈને આવી દૃષ્ટિ સિદ્ધ થઇ છે,
તે ભગવાન નો પરમપ્રેમી ઉત્તમ ભાગવત ભક્ત છે.(૧૧-૨-૪૫)

યોગેશ્વરની કથા ચાલે છે,તેમાં ત્રીજા યોગેશ્વર-અંતરિક્ષે માયા ના લક્ષણો બતાવ્યાં.
રાજન,માયા ખોટી છે,માયા નો નાશ થાય છે,એટલે માયા સત્ય નથી.
આ માયાનો જીવ સાથે સંબંધ થયો એ પણ ખોટું છે.
જે માયા ને છોડતો નથી,એ માયાના સ્વરૂપ ને સમજી શકતો નથી.
માયા ને જે છોડે તે પરમાત્મા ના સ્વ-રૂપ ને સમજી શકે છે.

માયાને તરવાની ઈચ્છા હોય તેણે સ્વતંત્ર ના રહેતાં સદગુરૂ ને શરણે જવું,કે સતત સત્સંગ કરવો.
સદગુરૂ ની આજ્ઞા અનુસાર સાધન કરો,તો ધીરે ધીરે માયા છૂટે છે.

માયા ને તરવાની ઈચ્છા છે તે સ્વાદ-અને-વાદ છોડે.તે પ્રત્યેક ઇન્દ્રિય થી સંયમ પાળે.
આંખ થી અને મન થી પણ બ્રહ્મચર્ય પાળે.
શક્તિ નો વિનાશ કરવાથી અનેક રોગો થાય છે.શક્તિ ના સંગ્રહ થી રોગો આવતા નથી.

માયાને તરવાની ઈચ્છા છે તે મૌન પાળે. મનથી પણ જે ના બોલે તેણે મૌન કહે છે.
(ખાલી જીભ નું મૌન એ મૌન નથી) મનથી પણ જે ના બોલે ત્યારે મન ને આરામ મળે છે.
માયા ને તરવાની ઈચ્છા છે તે રોજ નિયમ થી એકાંત માં એક આસને બેસી ત્રણ કલાક
મહામંત્ર નો જપ કરે,પ્રભુનું ધ્યાન કરે.

માયા એ છાયા (પડછાયા) જેવી છે.જો દીવા સામે ઉભા રહો તો છાયા પૂંઠ બાજુ જશે અને જો
દીવા સામે પૂંઠ ધરો તો છાયા આગળ આવશે.
ઈશ્વરની સામે ઉભા રહેવામાં આવે તો માયા પાછળ જશે અને પજવશે નહિ.પણ
ઈશ્વર થી વિમુખ થવામાં આવે તો માયા આગળ આવી ને ઉભી રહેશે ને પજવશે.
માયાને તરવાની ઈચ્છા છે –તે કાયા થી,મનથી,વચનથી પણ કોઈનું દિલ ના દુભાવે.
સ્વધર્મ માં નિષ્ઠા રાખે,અન્ય ધર્મ પ્રત્યે કુભાવ પણ ના રાખે.

માયાને તરવાની ઈચ્છા છે તે રોજ ઈશ્વર ને પ્રાર્થના કરે.”નાથ હું તમારો છું,મારા અપરાધો ની ક્ષમા કરો”
વિવેક પૂર્વક વિચાર કરવાથી માયા નો મોહ ઓછો થાય છે.
માયા ને તરવાનાં ઘણાં સાધનો છે પણ ભક્ત કેવળ ભક્તિ ને આશરે માયા ને તરી જાય છે.
જેને માયા ને તરવાની ઈચ્છા છે તે તે પ્રેમથી કૃષ્ણ-કીર્તન કરે.

જો કે વેદો કર્મ કરવાની આજ્ઞા કરે છે અને તે કર્મ ના ફળ રૂપે સ્વર્ગ ની લાલચ આપે છે.
પરંતુ તેઓ નો ઉદ્દેશ તો કર્મ છોડાવવાનો જ છે.

કળિયુગ માં મનુષ્યો નાં શરીર વિલાસી થયા છે,તેથી કળિયુગ માં યોગમાર્ગ અને જ્ઞાનમાર્ગ થી
ઈશ્વર-પ્રાપ્તિ થવી બહુ જ મુશ્કેલ છે.કળિયુગ માં હરિકીર્તન (નામ) એ સહેલો ઉપાય છે.

સિદ્ધાંતો જાણે છે બધા,પણ જીવન માં તે પુણ્યશાળી મનુષ્યો જ ઉતારી શકે છે.
જીવ ને પ્રભુ ના નામ નો જપ કરવો સહેલો છે કારણ કે જીભ જીવ ને આધીન છે.
ભગવાન નું નામ સર્વ ને સુલભ છે તેમ છતાં જીવો નરક માં પડે છે ,આ મોટું આશ્ચર્ય છે.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE