Nov 6, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૬૬

શ્રીકૃષ્ણ રોજ સવારે ચાર વાગે ઉઠતા,ધ્યાન,સ્નાન,સંધ્યા અને સૂર્ય ને અર્ઘ્ય-દાન,ગાયત્રી જપ વગેરે કરી,માતપિતાને વંદન કરી,તે પછી વ્યવહારિક કર્મો કરતા.
અગ્નિ ને આહુતિ આપી,ગરીબો ને અન્ન-દાન,બ્રાહ્મણો ને ગાયો નું દાન કરે છે,ગાયોની સેવા કરે છે.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (ઉત્તરાર્ધ) -૧૫

નારદજી તે પછી જુદા જુદા મહેલ માં ગયા.દરેક મહેલ માં શ્રીકૃષ્ણ હાજર છે.
કોઈ મહેલ માં તે બાળકો ને રમાડે છે,કોઈ મહેલ માં ભોજન કરે છે,કોઈ મહેલ માં જપ કરે છે.નારદજી જ્યાં જાય છે,ત્યાં ભગવાન છે.ભગવાને ગૃહસ્થાશ્રમ નો આદર્શ બતાવ્યો છે.ફરતાં ફરતાં નારદજી થાકી ગયા છે,વિચારે છે કે હવે ક્યાંય જળપાન નો પ્રબંધ થાય તો સારું.
તે બીજા એક મહેલ માં પ્રવેશ્યા,તો ત્યાં ભગવાન પૂછે છે કે –નારદજી ક્યારે આવ્યા ?
નારદજી તો ચાર કલાક થી અથડાતા હતા છતાં તેમણે કહ્યું કે –અત્યારેજ આવ્યો.

આ તો મહાયોગેશ્વર શ્રીકૃષ્ણ ની માયા હતી.શ્રીકૃષ્ણે નારદજી ને જોડે બેસાડી ત્યાં આજુબાજુ બેઠેલા
બધા ને અને નોકરો ને બહાર જવાનું કહ્યું.અને હવે શ્રીકૃષ્ણ નારદજી ને કહે છે કે-
અલ્યા,નારદ,તું આવે એટલે હું ઉઠી ને ઉભો થાઉં છું,તારું સન્માન કરું છું,તારી પૂજા કરું છું,એટલે,
તું શું મારાથી મોટો છે?એ તો જગત ને હું ગૃહસ્થાશ્રમ નો આદર્શ બતાવું છું,તું કાંઇ મારાથી વધારે નથી.
તારો અને મારો ખાનગી સંબંધ છે.તું બ્રહ્મા નો પુત્ર છે તો બ્રહ્મા મારો પુત્ર છે.એટલે હું તારો દાદો થાઉં.
મારો વૈભવ જોઈ ને તારે રાજી થવું જોઈતું હતું, તેને બદલે કલહ જગાડવા આવ્યો છું?
નારદજી એ માફી માંગી અને ત્યાંથી વિદાય થયા છે.

તે પછી અધ્યાય -૭૦ માં ભગવાન ના દિનચર્યા ની કથા કહી છે.
શ્રીકૃષ્ણ રોજ સવારે ચાર વાગે ઉઠતા,ધ્યાન,સ્નાન,સંધ્યા અને સૂર્ય ને અર્ઘ્ય-દાન,ગાયત્રી જપ વગેરે
કરી,માતપિતાને વંદન કરી,તે પછી વ્યવહારિક કર્મો કરતા.
અગ્નિ ને આહુતિ આપી,ગરીબો ને અન્ન-દાન,બ્રાહ્મણો ને ગાયો નું દાન કરે છે,ગાયોની સેવા કરે છે.

એક વખત નારદજી આવ્યા અને શ્રીકૃષ્ણ ને કહે છે કે-જરાસંઘે અનેક રાજાઓ ને કેદમાં રાખ્યા છે,
તેમને મુક્ત કરાવો.બીજી તરફ યુધિષ્ઠિર તરફથી રાજસૂય યજ્ઞ નું આમંત્રણ આવ્યું.
પ્રભુ વિચારે છે કે આમાં કયું કામ પહેલું કરવું ? નારદજી કહે છે કે-પહેલાં રાજસૂય યજ્ઞ માં પધારો.

રાજસૂય યજ્ઞ તે કરી શકે છે કે જે જગતના સર્વ રાજાઓને હરાવે છે.
જુદી જુદી દિશામાં જુદાજુદા યોદ્ધાઓ ને દિગ્વિજય કરવા માટે મોકલવામાં આવે છે.
યજ્ઞ ના બહાને અનેક રાજાઓનો હરાવ્યા છે.એક જરાસંઘ બાકી છે.
જરાસંઘ મહાન શિવભક્ત છે.તેને કેવી રીતે જીતવો ?
પ્રભુ કહે છે કે-કપટ કર્યા વગર જરાસંઘ જીતાય તેમ નથી.હું,અર્જુન અને ભીમ, બ્રાહ્મણ નો વેશ ધારણ કરી
ત્યાં જઈએ,અને દાનમાં ભીમસેનની સાથે દ્વંદ-યુદ્ધ ની માગણી કરીશું.

આમ નક્કી કર્યા મુજબ,શ્રીકૃષ્ણ,ભીમ અને અર્જુન જરાસંઘ ને બારણે બ્રાહ્મણ બની ને આવ્યા છે.
જરાસંઘે દાન માગવા કહ્યું અને દ્વંદ-યુદ્ધ ની માગણી કરવામાં આવી.
ભીમ અને જરાસંઘ સતાવીશ દિવસ સુધી દ્વંદ-યુદ્ધ કરે છે પણ જરાસંઘ મરતો નથી.
ભીમે શ્રીકૃષ્ણ ને ફરિયાદ કરી,તમે તો રોજ મોજ કરો છો પણ અહીં મારો માર ખાઈ ને દમ નીકળે છે,
કોઈ યુક્તિ બતાવો.

શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે-તું મારા સામે જોયા વગર લડે છે તેથી તે જરાસંઘ મરતો નથી.મારી સામે જોતો જોતો તું
જરાસંઘ સામે લડ અને હું યુક્તિ બતાવું તે પ્રમાણે કર,એટલે તે મરશે.
બીજે દિવસે યુદ્ધ થયું,શ્રીકૃષ્ણે વૃક્ષ ની એક શાખા ચીરી ભીમ ને સૂચવ્યું કે-આ પ્રમાણે ચીરી નાખ.
ભીમે જરાસંઘ નો એક પગ નીચે દબાવ્યો અને બીજો પગ ખેંચી તેને ચીરી નાખ્યો.જરાસંઘ મરાયો છે.

જરાસંઘ નું આ પ્રમાણે મરણ થવાનું એક કારણ હતું.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE