Jan 25, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-35-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-35

ક્રોધ એ કામ નો નાનો ભાઈ છે,અને આ નાનોભાઈ મોટાભાઈ નાં ખાસડાં લઇ જાય એવો છે.
અતિ સાવધ રહેનાર કદાચ કામ ને મારી શકે છે પણ ક્રોધ ને મારવો અતિ કઠણ છે.
કામ નું મૂળ સંકલ્પ છે.જ્ઞાનીઓ અને યોગીઓ કોઈના શરીર નું ચિંતન કરતાં નથી એટલે તેમને કામ ત્રાસ આપી શકતો નથી,પણ તેમનું ઘણી વખત ક્રોધ થી પતન થાય છે.

સાત પ્રકારના યોગનાં અંગો એ વૈકુંઠ ના સાત દરવાજા છે.
યમ,નિયમ,આસન,પ્રાણાયામ,ધારણા,ધ્યાન અને પ્રત્યાહાર.
આ સાત દરવાજા વટાવ્યા પછી બ્રહ્મ નો સાક્ષાત્કાર થાય છે.(વૈકુંઠ માં હરિનાં દર્શન માટે પ્રવેશ મળે છે)

સાધક ને જીવન ના છેલ્લા શ્વાસ સુધી સાવધાન રહેવાની જરૂર છે.
જય-વિજય એટલે યશ,કીર્તિ, પ્રતિષ્ઠા.
સ્વદેશ માં પ્રતિષ્ઠા તે જય અને વિદેશમાં પ્રતિષ્ઠા એટલે વિજય.
સાધના ના માર્ગ માં મળતી સિદ્ધિઓ વિઘ્ન ઉભું કરે છે અને સાધક ને અટકાવે છે.
લૌકિક પ્રતિષ્ઠામાં અટવાયા એટલે ફસાયા એમ સમજવું.

પણ મનુષ્ય ને પ્રતિષ્ઠા નો મોહ જલ્દી છૂટતો નથી.મોટો બંગલો બનાવે અને બહાર તક્તી લગાવે-
“અશોક નિવાસ” કે “શાંતિ સદન” પછી ભલે ઘરમાં કજિયા કંકાસનો પાર ના હોય .વળી
આ અશોકભાઈ કે શાંતિભાઈ કેટલા દિવસ એ બંગલામાં રહેવાના છે ? કાયમ નો પટ્ટો લખાવી ને ઓછા
આવ્યા છે ? મોટા મેળાવડામાં ખુરસી પર પણ બેસવાવાળા નું નામ!!!

પૈસા નો મોહ ઘણી વખત છૂટે પણ પ્રતિષ્ઠા નો મોહ જલ્દી છૂટતો નથી.
ચેલાઓ વખાણ કરે એટલે ગુરૂ ને લાગે કે હું બ્રહ્મ-રૂપ થઇ ગયો છું.(ગુરૂ,ચેલા પાસેથી સર્ટીફીકેટ લે છે!!)
પછી સેવા સ્મરણ માં ઉપેક્ષા આવે અને પતન થાય છે.
પ્રતિષ્ઠા નો મોહ,છેક ભગવાન ના સાતમા દરવાજે થી પાછા કાઢે છે.
નાની શી વાતમાં ક્રોધ કરવાથી સનત્કુમારો ને પણ પ્રભુ ના સાતમા દરવાજે થી પાછા ફરવું પડ્યું.જો કે
સનત્કુમારો નો ક્રોધ સાત્વિક છે,ભગવદ દર્શન માં વિઘ્ન થવાથી ક્રોધ થયો છે.છતાં ક્રોધ એટલે ક્રોધ.

એકનાથ મહારાજ ભાવાર્થ રામાયણ માં કહે છે કે-કામી ને અને લોભી ને તો તત્કાળ થોડો લાભ થાય છે,
પણ ક્રોધ કરનાર ને તો કશો જ લાભ થતો નથી.ઉલટું તેના પુણ્ય નો ક્ષય થાય છે.

કામ,ક્રોધ અને લોભ ને ગીતાજી માં નરક ના ત્રણ દ્વાર કહ્યા છે.અને આત્મા નો નાશ કરનાર કહ્યાં છે.
માટે ગીતાજી માં આજ્ઞા કરી છે કે-આ ત્રણે ને ત્યજવાં.(એતત ત્રયમ ત્યજેત)

જ્ઞાનમાર્ગ માં જ્ઞાની ને સિદ્ધિ નો “મોહ” વિઘ્ન કરે છે જયારે ભક્તિમાર્ગ માં “લોભ”  વિઘ્ન કરે છે.
બાબાનો સુટ સીવડાવવાનો હોય તો મોંઘામાં મોંઘુ કપડું લાવે જયારે ઠાકોરજી ના વાઘા સીવડાવવા ના હોય તો દશકા-વિસકા ગણે.બજારમાં ઠાકોરજી માટે ફુલ લેવા જાય તો ગુલાબ મોંઘુ લાગે,કહેશે
ઠાકોરજી તો ભાવ ના ભૂખ્યા છે,કરણ નાં ફુલ ચાલશે,પણ ઘરવાળી માટે વેણી લાવવાની હોય તો
સો ખર્ચી નાખે.સત્યનારાયણ ની કથામાં ભાઈ પોતે પાંચસો નું પીતાંબર પહેરી ને બેસે અને પૂજામાં ઠાકોરજી ને વસ્ત્ર આપવાનું આવે ત્યારે કહેશે કે –પેલું નાડું (નાડાછડી) લાવ્યા હતા તે ક્યાં ગયું?
ભગવાન પણ કહેશે કે-બેટા,હમ ભી સબ સમજતે હૈ,તે મને લંગોટી પહેરાવવા માટે નાડું તૈયાર રાખ્યું છે તો એક દિવસ હું પણ તને લંગોટી પહેરાવીશ.

ભગવાન ના દર્શન કરવામાં ખલેલ થઇ એટલે સનત્કુમારો ને ક્રોધ આવ્યો છે.
કામ,ક્રોધ વગેરે વિકારો ક્યાંય બહાર થી આવતા નથી,પણ અંદર જ હોય છે ને અંદરથી જ આવે છે,
ને તક મળતાં,જરીક ટપારતાં જ પ્રગટ થઇ આવે છે.

સનત્કુમાંરોએ ક્રોધ માં આવી અને જય-વિજય ને શ્રાપ દીધો કે-પ્રભુના ધામ માં રહી તમે વિષમતા કરો છો,તેથી તમે અહીં રહેવાને લાયક નથી.વિષમતા વૈષ્ણવ માં હોતી નથી પણ રાક્ષસ માં હોય છે તેથી તમે રાક્ષસ બની પૃથ્વી પર પડો.એકવાર નહિ પણ ત્રણવાર તમારે રાક્ષસ તરીકે જન્મ ધરવો પડશે.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE