Jan 27, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-37-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-37

ભગવાન શંકર પાર્વતીજી ને આ કથા કહે છે,
પાર્વતીજી પૂછે છે કે-ભગવાન ને શ્રીરામ તરીકે અવતાર લેવાનું કારણ શું?
ત્યારે ભગવાન શંકર કહે છે કે-રામજી ને અવતાર લેવાનાં અનેક કારણો છે.એક કારણ એ છે કે-એક વખત નારદજી એ ભગવાન ને શાપ દીધો હતો.જેના લીધે ભગવાન ને અવતાર લેવો પડ્યો.

આ સાંભળી પાર્વતીજી ને નવાઈ લાગી. નારદ તો ભગવાન ના ભક્ત અને તે જ ભગવાનને શાપ આપે એવું કેમ બને ? નારદજી શું મૂર્ખ છે ? ત્યારે શંકર કહે છે કે-
કોઈ જ્ઞાની નથી અને કોઈ મૂર્ખ નથી.ભગવાન જે ક્ષણે જેને જેવો કરે છે તેવો તે બને છે.
બોલે બિહસી મહેશ તબ,ગ્યાની મૂઢ ના કોઈ,જે હિ જાસ રઘુપતિ કરહિ,જબ,સો તાસ તેહી છન હોઈ.

શિવજી વર્ણન કરતાં કહે છે કે-
હિમાલય ની કંદરા માં એક સુંદર આશ્રમ હતો,પાસે જ ગંગાજી વહેતાં હતાં.
એકવાર નારદજી ફરતા ફરતા ત્યાં આવી ચડ્યા.નારદજી ને દક્ષ પ્રજાપતિ નો શાપ હતો કે તે કોઈ એક જગ્યાએ સ્થિર રહી નહિ શકે.પણ આ સુંદર સ્થળ ની નારદજી ના ચંચળ મન પર એવી અસર થઇ ગઈ કે
નારદજી ત્યાં ધ્યાન માં બેસી ગયા અને સમાધિ માં સ્થિર થયા.દક્ષ નો શાપ જાણે આઘો ખસી ગયો.

નારદજી ની આ તપસ્યા જોઈ ઇન્દ્ર ગભરાણો,તેને ડર લાગ્યો કે આ ક્યાંય ચોંટી ને નહિ બેસનારો અહીં ચોંટી ને બેસો છે,એટલે નક્કી એ કોઈ ઉત્પાત કરશે.કદાચ મારું આસન ડગમગાવી દેશે!!
એટલે ઇન્દ્રે કામદેવ ને મદદે બોલાવ્યો.કામદેવે અત્યંત મોહક વાતાવરણ નારદજી ની આસપાસ ખડું કરી દીધું,પણ નારદ પર તેની કોઈ અસર થઇ નહિ ,છેવટે કામદેવે પોતાની હાર કબુલી અને પગે પડ્યો.

આ પ્રસંગ થી નારદજી ને અહંકાર થયો કે-“મેં કામદેવ ને  જીત્યો” અને જેની તેની આગળ પોતાની બડાશ
હાંકવા માંડ્યા.એકવાર શિવજી આગળ પણ તેમણે બડાશ હાંકી. ત્યારે શિવજી એ ધીરે થી શિખામણ દીધી કે-
મારી આગળ ભલે બોલ્યા,પણ ભૂલે ચુકે ભગવાન આગળ આવું કંઈ બોલતા નહિ.
પણ શિખામણ ક્યાં કોઈ ની પહોંચે છે.જેની મના કરી હોય તે જ કરવાનું મન થાય છે.
નારદજી સીધા ભગવાન પાસે પહોંચી ગયા.અને પોતાની અદભૂત સિદ્ધિ ની બડાશ મારવા લાગ્યા.

ભગવાન બોલવામાં મહાચતુર છે.પણ તે હંમેશાં ભક્ત ના હિતનો જ વિચાર કે છે. ભગવાન કહે છે કે-
ધન્ય છે તમને.જેનું સ્મરણ કરવાથી મોહ,મદ અને કામ નાશ પામે છે તેવા તમને બાપડો કામદેવ શું કરી શકવાનો હતો ? નારદે હુંકાર થી કહ્યું “તે ખરું છે”
ભગવાને નારદ નો અહમ દૂર કરવાનો અને તેમણે ઠેકાણે લાવવાનો નિશ્ચય કર્યો.

નારદજી ના ગયા પછી ભગવાને પોતાની માયા ને પ્રેરી.નારદજી એક ભવ્ય નગરીમાં આવી ચડ્યા કે જ્યાં
તે નગરી ના રાજા ની કુંવરી નો સ્વયંવર હતો,નારદજી ને સમય પર આવેલા જોઈ રાજાએ કહ્યું કે-
મહારાજ મારી દીકરી નો હાથ જોઈ ને એ કહો કે એણે વર કેવો મળશે?
રૂપરૂપનો અંબાર રાજકુંવરી નારદ સામે આવી.નારદજી ની આંખો તેના રૂપ પર ચોંટી અને તેમનો વૈરાગ્ય ઉડી ગયો.રાજકુંવરી નો હાથ જોઈ તે ચોંક્યા ને મન માં જ બોલ્યા કે-જે આને પરણશે તે તો સર્વશ્રેષ્ઠ થશે,
ચરાચર નો સ્વામી થશે.તો હું જ તેને શું કામ ના પરણું?
તેમણે રાજા ને માત્ર એટલું જ કહ્યું કે-કુંવરી સુલક્ષણા છે.
આટલું કહી ત્યાંથી ચાલી નીકળ્યા.પણ મન માં વિચારવા લાગ્યા કે રૂપ વગર આવી કન્યા વરે નહિ,
માટે લાવ,ભગવાન પાસેથી જ રૂપ માગી લાવું.તો મારું લગ્ન તેની સાથે થાય.
ભગવાન પાસે તે પહીંચી ગયા ને તેમના રૂપ ની માગણી કરી.
ભગવાન કહે છે કે-ચિંતા ના કરો તમારું હિત થાય એવું હું કરીશ.
ભગવાન ની આ ગૂઢ વાણી તે સમજી શક્યા નહિ.તેમના ચિત્ત પર પહેલાં અહંકાર અને હવે માયા નું પડળ લાગી ગયું હતું.એમને તો એમ જ માન્યું કે હવે સ્વયંવર માં જાઉં અને રાજકુંવરી ને પરણું.

નારદજી સ્વયંવર માં સભામાં આવી બેઠા છે અને વિચારે છે મને હરિ નું રૂપ મળ્યું છે.પણ અસલમાં
તેમને “હરી”-એટલે કે વાનર નું રૂપ મળ્યું હતું.શિવજી ના ગણો પણ ત્યાં હતા તેમણે કહ્યું કે –
જરા દર્પણ માં આપનું મોઢું જોઈ આવો.નારદ દોડતા નદી કિનારે ગયા અને પોતાનું મોઢું જોયું તો-
તે અસલ વાંદરા જેવું જ હતું.હવે તેમણે ભગવાન પર ક્રોધ થયો.ત્યાં જ ભગવાન સામે મળ્યા.
ભગવાન ને જોતાં જ તેમનો ક્રોધ ભભૂકી ઉઠ્યો અને બોલી ઉઠયા કે-
તમારા થી બીજા નું સુખ ખમાતું નથી,તમે કુટિલ અને કપટી છો,પણ આજ સુધી તમને કોઈ માથાનો મળ્યો નથી,તેથી તમે તમારી મનમાની કરી છે,પણ આજ હું તમને તમારા કર્મ પ્રમાણે તમને ફળ આપીશ.
તમારે મનુષ્ય અવતાર લેવો પડશે અને મારું રૂપ જેવું કર્યું તેવા વાનરો ની તમારે સહાય લેવી પડશે.

અને મારી ઈચ્છેલી સ્ત્રી થી તમે મને વિયોગ કરાવ્યોછે તેથી સ્ત્રી ના વિયોગ થી તમે પણ દુઃખી થશો.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE