Feb 3, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-44-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-44

ચતુર્ભુજ નારાયણ ના દર્શન કરી કૌશલ્યાજી પ્રાર્થના કરે છે,પણ જો કૌશલ્યાજી નો આવો ભાવ કાયમ જ રહે તો બાળલીલા કેવી રીતે થાય? એટલે કૌશલ્યા ની બુદ્ધિ બદલાઈ.અને તે બોલ્યાં-કે-
“તજહુ તાત યહ રૂપા” હે તાત,આ રૂપ તજી દો ને બાળક બની જાઓ,મને મા-મા કહી ને બોલાવો.
મારે તો તમને બાળ-સ્વ-રૂપે જોવા છે.
અને નારાયણ નું ચતુર્ભુજ સ્વ-રૂપ અદશ્ય થયું,ને ભગવાન બે હાથવાળા બાળક બની ગયા.ને બીજાં બાળકો રડે છે તેમ રડવા લાગ્યા.

તુલસીદાસજી કહે છે ભગવાન ની કેવી લીલા છે!! “નિજ ઈચ્છા નિર્મિત તનુ” ભગવાન નું નિજ શરીર
તેમની પોતાની ઈચ્છા થી જ બન્યું છે.કોઈ ભૌતિક પદાર્થ થી તે બન્યું નથી.
સમગ્ર સંસારના હિત માટે એમણે દેહ ધારણ કર્યો છે.

ભગવાન બાલ-સ્વ-રૂપ બની રડવા લાગ્યા અને તે રડવાનો અવાજ સાંભળી દાસીઓ દોડી આવી.
અને આવી ને જુએ તો કૌશલ્યા મા ના ગોદમાં સુંદર બાળક બિરાજે છે.
દાસીએ “લાલો ભયો-લાલો ભયો” વધાઈ સંભળાવી એટલે કૌશલ્યાજીએ પોતાના ગળામાંથી નવલખો હાર કાઢી ને દાસી ને આપ્યો.દાસી કહે છે કે-મા,આવડી મોતી ભેટ ન લેવાય.મને હારનો લોભ નથી,મને તો
બીજો  જ કોઈ લોભ છે.કૌશલ્યા કહે છે કે-જે મનમાં હોય તે બોલી નાખ.

ત્યારે દાસી કહે છે કે-મા, મારે તો બીજું કશું જોઈતું નથી પણ મારા રામ ને મારી ગોદ માં બેસાડી રમાડવો છે.ત્યારે કૌશલ્યા એ રામજી ને દાસી ની ગોદમાં આપ્યો.દાસી નો રામની સાથે સંબંધ થયો.
દાસીનો બ્રહ્મ-સંબંધ થયો.એની ગાંઠો છૂટી ગઈ અને આઠે કોઠે આનંદ-આનંદ થઇ ગયો.

પછી થી તે દોડતી-દોડતી દશરથ રાજા પાસે ગઈ અને વધાઈ આપી-કે-મહારાજ લાલો ભયો હે.
દશરથ રાજા ના આનંદ નો પર રહ્યો નથી.સ્વપ્ન માં જોયું હતું કે પ્રભુ નું તેજ કૌશલ્યા માં પ્રવેશ થાય છે.
વળી ગુરુદેવે પણ કહ્યું હતું કે-તમારે ત્યાં ચોવીસ કલાક માં પરમાત્મા પુત્ર રૂપે પધારશે.તે આગાહી સાચી પડી. રાજા ને હવે ખાતરી થઇ ગઈ કે –પ્રભુ જ મારે આંગણે પધાર્યા છે.અવતર્યા છે.

પુત્ર ની વધાઈ મળતાં છૂટે હાથે દાન ની ગંગા વહેવડાવી.અયોધ્યામાં કોઈ યાચક અસંતુષ્ટ ના રહ્યો.
વશિષ્ઠ જી ને બોલાવી તેમની પાસે ગણપતિ પૂજન કરાવ્યું,વશિષ્ઠ જી એ વેદ-મંત્રો બોલી ભગવાન નો અભિષેક કર્યો.અને રામજી ના દર્શન માટે દશરથ ની સાથે અંતઃપુર માં જવા નીકળ્યા.
શ્રીરામ ના દર્શન માં એટલી ભીડ થઇ છે કે-દશરથ અને વશિષ્ઠ ને પણ કોઈ માર્ગ આપતું નથી.
જેમ તેમ કરી ને અંતઃપુરમાં પ્રવેશ કર્યો અને લાલા નાં દર્શન થતાં જ ---પરમાનંદ થયો છે.

આકાશમાંથી દેવો-ગંધર્વો સ્તુતિ કરે છે.સૂર્યનારાયણ ના આનંદ નો પાર નથી.
તુલસીદાસજી કહે છે કે-સૂર્ય બરાબર મધ્યાહ્ને આવ્યો ને પ્રભુ નું પ્રાગટ્ય થયું છે.એના આનંદમાં સૂર્ય એવો તો મગ્ન થઇ ગયો છે કે-આકાશ માં ત્યાં જ મહિના સુધી સ્થિર થઇ ગયો.ત્યાંથી ખસવાનું તે નામ લેતો નથી.ચંદ્ર ને લાલાનાં દર્શન કરવાં છે,પણ સૂર્ય આથમે તો દર્શન કરી શકે ને?

એણે રામજી ને પ્રાર્થના કરી કે-ભગવાન,આ સૂર્ય ને આગળ જવાનું કહો,એ ક્યાર નો યે તમારી સામે
તમારાં દર્શન કરતો ઉભો છે,ખસતો નથી,ને તમારાં દર્શન મને કરવા દેતો નથી.
આમ કહી ને તે રડી પડ્યો.ત્યારે આશ્વાસન આપતાં રામજી કહે છે કે-રડ મા,તારો યે વખત આવશે.
કૃષ્ણાવતાર માં હું મધરાતે જન્મ લઈશ.આજે તો બધી દુનિયા જાગે છે પણ તે વખતે તુ એકલો જ જાગતો હોઈશ.બોલ, હવે તને સંતોષ થયો?
ત્યારે ચંદ્ર કહે છે કે-પ્રભુ તે તો બહુ દૂર ની વાત થઇ,પણ આજે તો મારી કોઈ કિંમત નથી,આજે તો તમે,
મને તમારા થી દૂર રાખ્યો.
પ્રભુ કહે છે કે-તને હું દૂર નહિ રાખું,આજ થી હું મારા નામ ની સાથે,તારું નામ રાખીશ.

હું રામચંદ્ર નામ ધારણ કરીશ. પ્રભુ ની આ વાત સાંભળી ચંદ્ર પ્રસન્ન થયો.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE