Feb 4, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-45-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-45

દશરથજી એ શ્રીરામ નું બાલ-સ્વ-રૂપ જોયું અને આનંદ ની જાણે ભરતી ચડી.દશરથ જી ને તે વખતે જે આનંદ થયો તેનું વર્ણન કરવાની જીભ માં શક્તિ નથી.
તુલસીદાસજી કહે છે કે-જીભ વર્ણન કેમ કરી શકે? એ બોલી શકે છે પણ એણે રામજી ના દર્શન ક્યાં કર્યા છે?દર્શન તો નેત્રો એ કર્યા છે.અને તે નેત્રો ને વાચા નથી એટલે તે કેવી રીતે બોલી શકે ?

રામજી અને દશરથ જી ની આંખો મળી,રામજી એ સ્મિત કર્યું.દશરથજી ને થયું કે-
નક્કી લાલો મને ઓળખે છે.
પછી દશરથજી રામજી ને મધ ચટાડવા લાગ્યા.તે વખતે તેમણે વશિષ્ઠ ને કહ્યું કે તમે વેદ મંત્રો તો બોલો.પણ તે વખતે વશિષ્ઠ ની દશા પણ જોવા જેવી હતી.પરબ્રહ્મનાં દર્શન થતા જ તેમનું સ્વ-નું ભાન ભૂલાઈ ગયું હતું.તે કહે છે કે-
હું શું વેદમંત્રો બોલું?રામ ના દર્શન કરતાં હું તે ભૂલી ગયો છું, હું તો મારું નામ પણ ભૂલી ગયો છું.

દર્શન માં નામ-રૂપ ભુલાય ત્યારે દર્શન નો આનંદ આવે છે.ઈશ્વર દર્શન પછી વેદો પણ ભુલાય છે.
વેદા અવેદા ભવન્તિ,અત્ર મર્ત્યો અમર્ત્યો ભવતિ,અત્ર બ્રહ્મ સમશ્રુતે.
પ્રભુ વેદો થી પર છે,જ્ઞાન થી પણ પર છે,ઈશ્વર નો સાક્ષાત્કાર થયા પછી વેદો ની પણ જરૂર નથી.

રાજમહેલ નું આખું આંગણું સ્ત્રી-પુરુષો થી ભરાઈ ગયું હતું.લાલા નાં દર્શન કરવા લોકો પડાપડી કરતાં હતાં.મહેલ માં કેટલાં આવી શકે?અને જે અંદર આવ્યું તે બહાર નીકળવાનું નામ દેતું નથી, અને બહાર ના અંદર આવવા ધસારો કરતા હતા. ત્યારે દશરથજી એ કૌશલ્યાજી ને કહ્યું કે –તમે જ લાલા ને લઇ બહાર આવો અને સૌ ને લાલા ના દર્શન કરાવો.એટલે કૌશલ્યા લાલા ને લઇ બહાર આવે છે,અયોધ્યા ની પ્રજા ને રામનાં દર્શન થાય છે.પરમાનંદ થયો છે.

અયોધ્યા નગરીમાં ઘેર ઘેર રામ-જન્મનો ઉત્સવ થઇ રહ્યો.
નવ નો અંક એ સગુણ બ્રહ્મ નું સૂચક છે.૧ થી ૮ સુધીના અંક અષ્ટધા પ્રકૃતિ ના સૂચક છે.
આઠ સુધી પ્રકૃતિ (માયા) નો વિસ્તાર અને તે પછી,નવ ના રૂપે પૂર્ણ બ્રહ્મ નું પ્રાગટ્ય.
ઉત્ એટલે ઈશ્વર અને સવ એટલે પ્રાગટ્ય.ઈશ્વર નું પ્રાગટ્ય એ-ઉત્સવ.

જીવન માં રોજ પ્રભુ પ્રાગટ્ય નો ઉત્સવ કરવો જોઈએ.અંતરમાં પ્રભુ નું પ્રાગટ્ય કરવાનું.
ઉત્સવ બહાર નહિ પણ અંદર કરવાનો છે.હૃદય માં ઈશ્વર નું પ્રાગટ્ય થાય ત્યારે માનવી, 
દેહમાં હોવાં છતાં દેહનું ભાન ભૂલી જાય છે.
શરીર અયોધ્યા બને,અને તે ભક્તિ (સરયુ) ને કાંઠે વસે,અને શ્રીરામ પ્રભુના પ્રાગટ્ય નો મહોત્સવ પુર બહારમાં થાય તો,તુલસીદાસજી ની જેમ જ તેને રામ-જન્મ ના આનંદ નો અનુભવ રોમે રોમ માં થાય.
અને તે મનુષ્ય પણ તુલસીદાસજી ની જેમ જ કહી શકે કે-
અયોધ્યામાં શ્રીરામ ના જન્મ ના મંગળગીતો ગાવામાં હું પણ હતો.

રામનવમી ને દિવસે ઘણા લોકો ઉપવાસ કરે છે.ઉપવાસ એટલે શું?
ઉપ એટલે નજીક અને વાસ એટલે રહેવું.
રામનવમી ના દિવસે ચોવીસે કલાક જે પ્રભુ ની સમીપ રહે તેનો ઉપવાસ સાચો.
સંત તુકારામ કહે છે-કે-જે માણસ કોળીયે કોળીયે રામનું નામ લે છે,તે ભોજન કરે તો પણ ઉપવાસી છે.
દુર્વાસા મુનિ ને ગોપીઓ થાળ આરોગાવે છે,તો યે તે પોતાને સદાના ઉપવાસી કહે છે.ને એવા એ સદાના
ઉપવાસી દુર્વાસા ની આણ માની જમુનાજી માર્ગ પણ આપે છે.

બાકી મન ખાઉં ખાઉં કરતુ હોય ને સાબુદાણા ની ખીચડી અને રાજગરાનો શીરો આરોગવામાં આવતો હોય તો,તે ઉપવાસ ઉપવાસ નથી.પણ દૂર વાસ છે.
એકાદશી વ્રત નો જે નિયમ છે તે રામનવમી ના વ્રત ને પણ લાગુ પડે છે.
બધાં વ્રતો માં એકાદશી નું વ્રત શ્રેષ્ઠ છે.એકાદશી નું વ્રત ત્રણ દિવસનું છે.
દશમ ના દિવસે એકવાર અને બની શકે તો દૂધ-ભાત જેવો સાત્વિક આહાર કરવો.
એકાદશી બને તો નિર્જળા કરવી.એ અઘરું લાગે તો છેવટે દૂધ પર અને વધુ માં વધુ ફળ લેવું.
વ્રત કરવાનો મકકમ વિચાર હશે તો ભગવાન શક્તિ આપે છે.

પાંચ કર્મેન્દ્રિય, પાંચ જ્ઞાનેન્દ્રિય,અને અગિયારમું મન –આ અગિયાર ઇન્દ્રિયો ને પ્રભુમાં પરોવી  રાખવી,
એનું નામ એકાદશી.બાકી આજકાલ તો એકાદશીના દિવસે અગિયાર રસો ને કાઢવા ના બદલે સ્થાન આપે છે. દિવાળી આવી હોય એમ બજારમાં ફરાળ ના નામે કેટલીયે વાનગીઓ ફૂટી નીકળે છે.અને
આવા અસંખ્ય રસો ને પેટમાં સ્થાન આપવાનું હોય તો તેવી એકાદશી નો કોઈ અર્થ નથી.

બારસ ના દિવસે પણ બ્રાહ્મણ કે ગરીબ નું સન્માન કરી ને માત્ર એકવાર પ્રસાદ ગ્રહણ કરવો.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE