Feb 6, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-47-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-47

અતિ દુર્લભ એવા રામજી ના સ્મિતમાં કૌશલ્યા ને ભગવાન ના વિરાટ સ્વ-રૂપ નાં દર્શન થાય છે.
શ્રીરામ ના રોમ રોમ માં તેમને કરોડો બ્રહ્માંડો જોયાં.એ વિરાટ સ્વરૂપમાં અસંખ્ય સૂર્ય,ચંદ્ર,શિવ,બ્રહ્મા,પર્વતો નદીઓ,સમુદ્રો,પૃથ્વી,વન,કાળ,ગુણ, જ્ઞાન અને સ્વભાવો જોયાં.ભયભીત થઇ ને ભગવાન ની સામે હાથ જોડી ઉભેલી માયાને જોઈ.માયાના નચાવતા જીવો જોયા ને માયા ના પાશમાંથી છોડાવતી ભક્તિ ને પણ જોઈ.

એ જોઈ ને તેમને રોમાંચ થયો,એમના મુખમાંથી એક શબ્દ પણ નીકળી શક્યો નહિ.એમની આંખો મીંચાઈ ગઈ,અને પ્રભુ ચરણમાં માથું નમાવ્યું.બીજી જ પળે પ્રભુ એ બાળ-સ્વરૂપ ધારણ કરી લીધું અને મા મા કરી ને કૌશલ્યા મા ના ખોળામાં જઈ બેસી ગયા.

શ્રીરામ  હવે થોડા મોટા થયા છે,અને બંને પગ પર ઉભા થઇ ચાલે છે.“ઠુમક ચલત રામચંદ્ર.....” 
ચારે ભાઈઓ દશરથ રાજાના આંગણા માં રમતા રમતા કિલ્લોલ કરી મૂકે છે.
ભોજન નો સમય થાય અને દશરથ રાજા  શ્રીરામ ને બોલાવે છે,તો પણ રમવામાં મગ્ન રામજી આવતા નથી.ત્યારે રાજા કૌશલ્યા ને કહે છે કે તમે જ જઈ ને બોલાવી લાવો.

કૌશલ્યા માં બોલાવવા જાય છે,ને રામજી ઠુમક..ઠુમક કરતા આગળ આગળ દોડે છે.ને નાસી જાય છે.
કૌશલ્યા જબ બોલન જાઈ,ઠુંમુક ઠુમક પ્રભુ ચલહિ પરાઈ.
કૌશલ્યા રામને પકડવા દોડે છે અને દોડતાં દોડતાં થાકી જાય છે ને પડી જાય છે,ત્યારે રામજી તેમની સામે જુએ છે, અને સામે આવી ને પકડાઈ જાય છે.એમનું શરીર ધૂળવાળું છે,પણ મા વહાલ થી ગોદ માં લઇ લે છે ને રાજા ની પાસે લઇ જાય છે,ધૂળવાળા શરીરે જ રામજી હસતા હસતા પિતાના ખોળામાં બેસી જાય છે.
પિતાજી એમને કોળિયા કરી ખવડાવે છે,પણ એક બે કોળિયા ખાધા ન ખાધા ,ને દહીં ભાત થી ખરડાયેલા મુખે જ રામજી પાછા રમવા ભાગી જાય છે.શ્રી રામની આવી લીલા થી રાજા નું હૃદય પુલકિત થઇ જાય છે.

આ લીલા નું રહસ્ય એવું છે કે-શ્રીરામ રાજા ના બોલાવ્યા આવતા નથી,કારણકે રાજા એ વૈભવ,ઐશ્વર્ય નું સૂચક છે,કે જેને રાજસિક ભાવના પણ કહી શકાય.રાજસિક ભાવના ના બોલાવ્યા શ્રીરામ કદી ના આવે.
તેથી રાજા કૌશલ્યા (ભક્તિ-સ્વરૂપ) નો આશરો લે છે.ભક્તિ દ્વારા જ રામ આવે છે.
ભક્તિ યે પ્રભુ ની પાછળ દોડી ને થાકે છે,શ્રમિત થાય છે,ત્યારે પ્રભુ એની સામે જુએ છે.ને જાતે પકડાય છે.

ભક્તિ શ્રમિત થઇ પોતાની અસમર્થતા જાહેર ના કરે ત્યાં સુધી પ્રભુ કૃપા કરતા નથી.
ભક્ત કહે કે-પ્રભુ હું અસમર્થ છું,તુ દયા કર. ત્યારે પ્રભુ દયા કરે છે.
કૌશલ્યા રામજી નું શરીર ધૂળવાળું છે કે કેવું છે તે જોતાં નથી.જુએ તો પ્રભુ ને કેમ ગોદમાં લઇ શકે ?
બહિરંગ પદાર્થમાં આસક્તિ હોય ત્યાં સુધી પ્રભુ ને પ્રાપ્ત કરવાનો અધિકાર આવતો નથી.
કૌશલ્યા પ્રભુ ને પકડવા દોડ્યા તે સાધના નું પ્રતિક છે.ને શ્રમિત થયાં,પડી ગયાં એ દીનતા નું પ્રતિક છે.
જે દીન છે તેના પર પ્રભુ ની કૃપા થાય છે,ભક્તિ ની સાથે દીનતા જોઈએ.

ભગવાન સર્વ દોષ ની ક્ષમા કરે છે પણ અભિમાન ની ક્ષમા નથી કરતા.
અભિમાન કરવા જેવું આપણી પાસે છે પણ શું?આ જગતમાં રાય રંક  બને છે ને રંક રાય બને છે તેવા
અસંખ્ય દાખલાઓ આપણે જોઈએ છીએ.લાખ ની રાખ થતાં વાર લાગતી નથી.પછી અભિમાન કેવું?

શ્રીકૃષ્ણ ની બાળલીલા અતિ સુંદર છે.શ્રીમદ ભાગવત નો દશમ સ્કંધ તે બાળલીલા નો ગ્રંથ  છે,અને
સમગ્ર ભાગવત નું લક્ષ્ય દરેક  જીવને બાળલીલા અને રાસલીલા સુધી પહોંચાડી પરમાત્મા સાથે મિલન કરાવવાનું છે. શ્રીકૃષ્ણ ની લીલા અતિ મધુર છે.
પણ રામાયણમાં તેવું નથી.રામજી ની બાળલીલા બહુ નથી.પણ તેમનું “નામ” અતિ સુંદર-મધુર છે.

રામજી ની બાળલીલા માં પણ ઘણી મર્યાદા હતી.રમતમાં પણ શ્રીરામ નાના ભાઈ નું મન કદી દુભવતા નહિ.ઘણી વખતે તે નાના ભાઈઓ નું મન ના દુભાય એ બીકે રમતમાં તે નાના ભાઈઓ ને જીતાડતા અને
પોતે જાણી જોઈ ને હારતા.અને ભાઈઓ ને ખૂબ માન આપતા.

રામજી નો લક્ષ્મણ પર એવો પ્રેમ હતો કે,તેઓ તેમનાથી કદી છૂટા પડતા નહિ.સુતી વખતે જમતી વખતે –
દરેક વખતે બંને સાથે જ હોય.લક્ષ્મણજી જાણે તેમનો બીજો પ્રાણ હોય તેવો તેમનો પ્રેમ હતો.
લક્ષ્મણજી ને પણ રામ પર અપાર પ્રીતિ હતી.રામજી ઘોડેસવાર થઇ ને વનમાં મૃગયા રમવા જાય ત્યારે લક્ષ્મણજી ધનુષ્યબાણ લઇ ને એમની પાછળ પાછળ જતા.
રામ-લક્ષ્મણ  ના પ્રેમ જેવો જ –ભરત-શત્રુઘ્ન નો પ્રેમ હતો.
ચારે ભાઈઓ ના આવા પ્રેમ ને જોઈ ને દશરથ રાજા અત્યંત પ્રસન્ન થતા હતા.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE