Feb 28, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-58-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-58

વિશ્વામિત્રે કહ્યું કે –હે રામ,ગંગાવતરણ ની કથા એ તમારા સૂર્યવંશ ની કથા છે.તપ ના માહાત્મ્ય ની કથા છે.સૂર્યવંશ માં પૂર્વે સગર રાજા થઇ ગયા.તેમને બે રાણીઓ હતી.મોટી રાણીના દીકરાનું નામ હતું અસમંજસ.અને નાની રાણી ને સાઠ હજાર પુત્રો હતા.પાટવીકુંવર અસમંજસ ક્રૂર નીવડ્યો હતો,તેથી રાજાએ તેને દેશનિકાલ કરી દીધો હતો પણ અસમંજસ નો પુત્ર અંશુમાન દાદા ની જોડે રહેતો હતો.

એકવાર રાજા સાગરે અશ્વમેઘ યજ્ઞ કર્યો,પણ યજ્ઞ ના અશ્વ ની એકાએક ચોરી થઇ ગઈ.
દ્વેષ-બુદ્ધિ થી ઇન્દ્રે એ ઘોડો ચોર્યો હતો અને તે કપિલમુનિ ના આશ્રમમાં બાંધી દીધો હતો.
સગરરાજા ના સાઠ હજાર પુત્રો ઘોડાની શોધમાં નીકળ્યા અને તેમણે ઘોડા ને જયારે કપિલ મુનિ ના આશ્રમ માં જોયો,ત્યારે કપિલ મુનિ આશ્રમ માં ધ્યાન માં બેઠા હતા.સગર રાજા ના પુત્રો મુનિ ને ચોર સમજી ગમે તેમ બોલવા માંડ્યા કે-દુષ્ટ ઘોડાચોર,ચોરી કરીને સાધુ હોવાનો ઢોંગ કરે છે.
ઘોંઘાટ થી કપિલ મુનિ ના ધ્યાન માં વિક્ષેપ પડ્યો.અને
તેમની આંખો ઉઘડતાં જ સગર રાજાના સાઠે હજાર પુત્રો બળી ને ભસ્મ થઇ ગયા.

પામકજાનિ ધરૈ કાર પ્રાની,જરહિ ન કાહે તે અભિમાની,જાણી ગરલ સંગ્રહ કરહી,સુનહુ રામ તે કહે ન મરહી
તુલસીદાસજી કહે છે કે-જે પ્રાણી જાણી જોઈ ને અગ્નિ હાથમાં લે તે અભિમાની બળે ના તો બીજું શું થાય?
જાણી જોઈ ને જે ઝેર ભેગું કરે છે તે મરે નહિ તો બીજું શું થાય?

ઘણા વખત સુધી કાકાઓ ના કોઈ સમાચાર ના આવ્યા એટલે અંશુમાન તેમની શોધ માં નીકળ્યો.
અને ફરતો ફરતો કપિલમુનિ ના આશ્રમમાં પહોંચ્યો.અને મુનિ વિષે કાકાઓ ની જેમ કશું અઘટિત ના વિચારતાં,કપિલ મુનિ ના ચરણ માં જઈ પડ્યો.મુનિ એ પ્રસન્ન થઇ તેને અશ્વ આપ્યો.અને તેના કાકાઓ ના મ્રત્યુ ની વાત કરી,અંશુમાન ને શોક થયો,અશ્વ લઈને પાછો ફરતો હતો ત્યારે રસ્તામાં ગરુડજી મળ્યા,
તેમને સલાહ આપી કે-સ્વર્ગ માંથી ગંગા જો પૃથ્વી પર પધારે,અને સગરપુત્રો ની ભસ્મ પર થઇ ને વહે
તો સગર-પુત્રો ની સદગતિ થાય.

ગંગા ને સ્વર્ગ માં થી લાવવા અંશુમાને તપ કર્યું,પણ ગંગાજી પ્રસન્ન ના થયા.તેમના પછી તેમનો પુત્ર
દિલીપ પણ પિતાનું આદર્યું કાર્ય પૂર્ણ કરવાની ચિંતામાં રહેતો હતો અને ચિંતાગ્રસ્ત રાજા રોગ-ગ્રસ્ત થઇ મરણ પામ્યો. દિલીપના  પુત્ર ભગીરથે અનેક વર્ષો ની તપશ્ચર્યા કરી ને બ્રહ્મા ને પ્રસન્ન કર્યા.અને જયારે
બ્રહ્મા જી એ વરદાન માગવાનું કહ્યું ત્યારે-ભગીરથે માગ્યું કે-ધરતી પર ગંગાજી પધારે એવું કરો.
બ્રહ્માજી એ કહ્યું કે-ગંગાજી તો પૃથ્વી પર પધારશે પણ એમને કોણ ઝીલી શકશે?જો કોઈ ઝીલનારું નહિ હોય તો એમનો પ્રવાહ સીધો રસાતાળ માં ઉતરી જશે.
માટે ગંગાજી ના પ્રવાહ ને ધારણ કરવા સમર્થ એવા મહાદેવ જી ને તુ પ્રસન્ન કર.

તે પછી ભગીરથે શિવજી ની આરાધના કરી.મહાદેવ તો પરમ દયાળુ છે અને માગતાંજ આપી દે તેવો એમનો સ્વભાવ,વળી આતો લાખો જીવો ના ઉદ્ધાર ની વાત,એટલે ભગીરથની પ્રાર્થના તેમણે સ્વીકારી.
પણ ગંગાજી ને હવે પોતાને માટે આટઆટલી તપસ્યાઓ અને પ્રાર્થના ઓ થઇ એટલે અભિમાન થયું.કે
“હું કેવી મહા પ્રબળ છું? હું ધારું તો મહાદેવજી ને પણ પાતાળમાં ચોંપી દઉં.”
આવો વિચાર કરી તેમણે વેગ થી મહાદેવજી ના મસ્તક પર પડતું મૂક્યું.

મહાદેવજી તો સર્વજ્ઞ છે.તેઓ ગંગાજી નો ગર્વ સમજી ગયા,અને ગંગાજી ના હિત માટે તમનો ગર્વ ઉતારવાનો તેમણે નિશ્ચય કર્યો.જેવાં ગંગાજી એમના માથા પર પડ્યા કે તેમણે તેમની જટા માં જ સમાવી દીધાં.જટામાંથી બહાર નીકળવાનો રસ્તો જ એમને જડ્યો નહિ,અને એમાં જ ઘૂમતાં રહ્યાં.
ભગીરથે ફરીથી શિવજી ને પ્રાર્થના કરી કે ગંગાજી ને મુક્ત કરો.
ત્યારે શિવજી એ પ્રસન્ન થી ગંગાજી ને મુક્ત કર્યા,હવે ગંગાજી નો ગર્વ ઉતરી ગયો.

અને આમ ભગીરથ ના મહા (ભગીરથ) પ્રયત્ન થી ગંગાજી નું પૃથ્વી પર પ્રાગટ્ય થયું.
  
PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE