Mar 10, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya-68-ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-68

ત્યાર બાદ સીતાજી ની લગ્ન-મંડપ માં પધરામણી થઇ. તુલસીદાસજી કહે છે કે-સીતાજી ની સુંદરતા વર્ણવી જાય તેમ નથી.કારણ કે બુદ્ધિ નાની છે ને સુંદરતા મોટી છે.
બ્રાહ્મણો એ શાંતિપાઠ ભણ્યો,ગણપતિ પૂજન થયું.સીતાજી સુંદર સિંહાસન પર વિરાજમાન થયાં.
જનકરાજા અને તેમના રાણી અત્યંત પ્રેમમગ્ન બની ને રામચંદ્રનાં પવિત્ર ચરણ ધોવા લાગ્યાં.
જે ચરણ-કમળ શિવજી ના હૃદય-સરોવરમાં વિરાજે છે તેનો સ્પર્શ થતા,રાજારાણી અપૂર્વ આનંદ અને સુખ અનુભવી રહ્યાં. તે પછી કુળગુરૂ એ વર-કન્યા નો હસ્તમેળાપ કર્યો.

વશિષ્ઠજી મંગલાષ્ટક ગાવા લાગ્યા.
વિધિપૂર્વક ચારે ભાઈઓનાં લગ્ન થયાં.જનકરાજા એ કન્યાદાન આપ્યું.
રાજા કહે છે કે-પ્રતિગુહ્યતામ-હું કન્યાદાન કરું છું,આ કન્યા નો તમે સ્વીકાર કરો.
રામજી એ કહ્યું-કે-પ્રતિ ગૃહણામિ-હું સ્વીકાર કરું છું.
વશિષ્ઠ ની આજ્ઞા થી રામ-સીતા એક આસને બેઠાં,હોમ હવન થયા,મંગળફેરા થયા
ચારે ય કન્યાઓ ચાર વરરાજા જોડે એક જ મંડપ  માં શોભી રહી.

સીતા-રામનાં લગ્ન કાંઇ સાધારણ માનવ નર-નારી નાં લગ્ન નથી.પણ
વિશ્વનિયંતા પરમાત્મા અને પરમાત્મા ની આદ્યશક્તિ જગદંબા નાં લગ્ન છે.કે જેમાં આખું ભૂમંડળ અને
નભોમંડળ ભાગ લે છે!! પુરુષ-પ્રકૃતિ નાં લગ્નનો વિધિ ત્રણે કાળ (ભૂત-ભવિષ્ય-વર્તમાન) ચાલ્યા કરે છે!!
અનંત બ્રહ્માંડ ના નાથ ની આ અકળ લીલા મનોહર છે,અને જીવ આ સમજી શકે તો ભાગ્યશાળી !!
જીવ ની આંખો આગળ જ સદાકાળ આ લગ્ન નો મહોત્સવ ઉજવાઈ રહ્યો છે,જીવ પોતે આ લગ્ન નો
જાનૈયો છે.તેમ છતાં જીવ ને ક્યાં ફુરસદ છે આજુબાજુ કે અંતરમાં ચાલતા એ લગ્ન ને જોવાની???

લગ્ન ની અંતે જનકરાજા એ અતિશય વિનયપૂર્વક દશરથરાજા સામે હાથ જોડી કહ્યું કે-
હે રાજન,આપની સાથે સંબંધ થવાથી અમે સર્વે પ્રકારે મોટા થયા છીએ.અમે આપના સેવક છીએ.
દશરથ રાજાએ પણ સામો એવો જ વિનય કર્યો.

જમણવાર થયો,અને વરકન્યા જાનીવાસે જાય છે.લગ્ન પછી એકી-બેકી ની રમત રમાય છે.
પતિ પત્ની તત્વ થી એક છે.બંને નો સ્વભાવ એક ના થાય ત્યાં સુધી લગ્ન સફળ થતું નથી.
તન બે પણ મન એક.ગૃહસ્થાશ્રમ એ અદ્વૈત સિદ્ધ કરવાનું પહેલું પગથિયું છે.
સીતા-રામ એ બંને જુદા નથી,બંને એક જ છે,અભિન્ન છે.

દશરથ રાજા રોજ અયોધ્યા પાછા જવા માટે જનકરાજાની સંમતિ માગે છે,અને જનક રાજા “આજે નહિ કાલે”
એમ કહે જાય છે.છેવટે શતાનંદે રાજા ને સમજાવ્યા અને  રાજાએ પ્રસ્તાવ નો સ્વીકાર કર્યો.
જાન જાય છે એવું સાંભળી જનકપુરી ના લોકો ઉદાસ થઇ ગયા.જાનૈયાઓ ને અસંખ્ય ભેટો આપી.
વિદાય વખતે રાણી સીતાને આશીર્વાદ આપી ને શિખામણ આપે છે કે-સાસુ-સસરા ને પતિ ની સેવા કરજે
અને પતિ ની આજ્ઞા માં રહેજે.

જનકરાજા મહાજ્ઞાની હતા પણ વિદાય વેળા તેમનું ધૈર્ય પહેલી વખત ખૂટી ગયું છે.
સીતાજી તો સાક્ષાત ભગવતી છે,તેથી તેઓ ભલે જ્ઞાની હોય પણ તેમની ધીરજ કેમ કરી રહી શકે?
બધા એ તેમને સમજાવ્યા ત્યારે દિલ કાઠું કરી ને કન્યાઓ ને પાલખી માં ચડાવી.
દશરથ રાજા અને સમસ્ત મુનિ મંડળી ને મસ્તક નમાવી પ્રણામ કર્યા.જમાઈઓ ને ભેટ્યા અને પછી
ધીરે થી રામજી ને તેમણે કહ્યું કે-
બાર બાર માગઊં કર જોરે,મનુ પરિહરૈ ચરણ જનિ ભોરેં
હું હાથ જોડી એટલું જ માગું કે-ભૂલે ચુકે પણ મારું મન તમારાં ચરણ નો આશ્રય ના છોડે.

નિશાન ડંકા વગડાવી જાન અયોધ્યા તરફ પાછી જવા નીકળી.

PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE