Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૧૩૧

સત્યમાં જોવા જાવ તો શૂર્પણખા વિધવા છે,છતાં કહે છે કે-હું કુંવારી છું.એના ધણી ને રાવણે જ માર્યો હતો,અને પોતાની બહેન ને વિધવા કરી હતી.રાવણ ને તો બહેન શું કે બનેવી શું? એના અહંકાર ની વચ્ચે જે આવે તેને તે ખતમ કરી નાખતો.અહંકાર માત્ર સ્વાર્થ ને જ ઓળખે છે.

રામજી શૂર્પણખા ને કહે છે કે-હું તો પરણેલો છું,બાઈ,જો આ રહી મારી પત્ની સીતા.
આ સાંભળતાં જ શૂર્પણખા દંત કટકટાવીને ભયંકર અવાજ કરી બોલી-એ સીતા તો મહા વિરૂપ છે,
તે તારી સ્ત્રી થવાને યોગ્ય નથી,પણ તું જરા પણ ગભરાતો નહિ,પરણ્યા પછી એણે હું ખાઈ જઈશ.

શૂર્પણખા નાં આવા વચન સાંભળી,રામજી ને હસવું આવ્યું,તેમણે જોયું કે મોહ માં ફસાયેલી આ બાઈ
સમજાવે સમજવાની નથી,એટલે તેની શાન ઠેકાણે લાવવા તેમણે વિચાર કર્યો.અને મશ્કરી કરતાં કહ્યું કે-
“હે શૂર્પણખા.તું સાંભળ,તું મને પરણવાનું કહે છે,પણ મને પરણીને તું સુખી નહિ થાય,એના કરતાં મારો આ નાનો ભાઈ લક્ષ્મણ અત્યારે એકલો છે,તેને તારે જે કહેવું હોય તે કહે.”

શૂર્પણખા એ લક્ષ્મણ તરફ નજર ફેરવી અને બોલી-તારું નસીબ ખુલી ગયું,લખન,તું રાજા અને હું રાણી.
આ સાંભળતાં જ લક્ષ્મણ નું શરીર ક્રોધ થી ભરાઈ ગયું,પણ રામજી ની મજાક ને આગળ લંબાવી અને કહ્યું કે-હે,રૂપવતી,હું તો રામજી નો દાસ છું,મને પરણી ને તારે પણ રામજી ની દાસી થવું પડશે.
તું રાજા રાવણ ની બહેન થઈને શું કોઈની દાસી થવાનું પસંદ કરશે?માટે જે કહેવું હોય તે તું રામજી ને જ કહે,એ રાજા છે,અને બીજું લગ્ન પણ તે કરી શકે છે.

શૂર્પણખા હવે ફરી થી રામજી ની તરફ ફરી અને બોલી-હે રામ તું મને પરણ,આ સીતાને લીધે જો તું ના કહેતો હોય તો,દેખ,તારા દેખતાંજ હું તેને ફાડી ખાઉં છું.
આમ કહી તેને પોતાનું અસલી રાક્ષસી નું રૂપ ધારણ કર્યું અને પોતાના લાંબા તીણા નખ વડે એ સીતાજી ને ફાડી ખાવા ધસી.ત્યારે રામજી એ મોટો હાકોટો કરીને તેને અટકાવી.
રામજી ને માટે તો સ્ત્રી અવધ્ય (સ્ત્રી ને મારી ના શકાય) છે,રાક્ષસી હોય તેથી શું?
રામજી એ ના છુટકે તાડકા નો વધ કર્યો હતો,તેમણે લક્ષ્મણ ને ઈશારા થી કહ્યું કે તેને માર્યા વગર તેનાં નાક-કાન  કાપી લે.અને રામજી ની આજ્ઞા થતાં જ લક્ષ્મણે શૂર્પણખાના નાક-કાન કાપી નાખ્યાં.
શૂર્પણખા દુઃખથી ચીસ પાડી ઉઠી અને ત્યાંથી ભાગી.

વાસનાની સામે સદા સાવધ રહે તે મહાત્મા.અને એવો સાવધ મહાત્મા સામે ધસી આવતી વાસનાનાં,
નાક-કાન કાપી અને તેને ભગાડી મુકશે.
શ્રીરામ ની જિંદગીમાં ત્રણ સ્ત્રીઓ એ બહુ અગત્ય નો ભાગ ભજવ્યો છે.તાડકા,મંથરા અને શૂર્પણખા.
તાડકા ક્રોધ નું સ્વરૂપ છે,મંથરા લોભ નું સ્વરૂપ છે અને શૂર્પણખા કામ-વાસના નું સ્વરૂપ છે.
કામ,ક્રોધ અને લોભ ની આપત્તિઓ પણ શ્રીરામની સામે આવી ને તરખાટ મચાવે છે.
એમાં તાડકા પર રામજી પોતે પ્રહાર કરે છે,તે ક્રોધ નું સ્વરૂપ છે,ને “માયા-મૃગ” ની મા છે,એટલે
સ્વયં શ્રી હરિ તેને સંહારે છે,ક્રોધને સંહારવો જ પડે છે,લોભ કામ ને દંડ દઈ ને જતા કરે છે.
મંથરા-લોભ- ને નિર્લોભી શત્રુઘ્ન સજા કરી ને હટાવે છે,અને કામ-શૂર્પણખાને જીતેન્દ્રિય લક્ષ્મણ હટાવે છે.

શૂર્પણખા ત્યાંથી ભાગી ને છાવણી માં ગઈ અને તેણે ખર-દૂષણ ને બદલા માટે ઉશ્કેર્યા,અને કહે છે કે-
એ ત્રણે નું મારે લોહી પીવું છે,એ વિના મને તૃપ્તિ થવાની નથી.
એટલે ખરે પોતાના ચુનંદા ચૌદ બહાદુરો ને બોલાવી ને હુકમ કર્યો કે-જાઓ અને તે ત્રણે ને મારી ને,
શૂર્પણખા ને તેમના લોહીનું પાન કરાવો.

ચૌદ બહાદુરો ઉપડ્યા,સાથે શૂર્પણખા પણ ગઈ.પરંતુ ત્યાં તેણે નહિ ધારેલું બન્યું,રામજી નાં બાણે,
એ ચૌદ ની છાતી વીંધી ને તેમને જમીન માં ખૂંપી દીધા.
ચૌદ બહાદુરો મરી ગયા એટલે શૂર્પણખા ફરી થી ખર-દૂષણ પાસે ગઈ,ખર કહે છે કે-હવે હું છાવણીની આખી સેના લઈને જઈશ,હું ખુદ મોત ને ય ભરી પીવું એવો છું એ મગતરાં ને હું ઘડીક માં ચોળી નાખીશ.
અને આખી છાવણી ની સેના લઇ ને ખર-દૂષણ રામ-લક્ષ્મણ ને મારવા નીકળ્યા.
સેના ની બૂમો થી આકાશ ગાજી રહ્યું.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE