May 13, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૧૩૨

રામજી એ જોઈ લીધું કે-હવે ભીષણ સંગ્રામ થશે.તેથી તેમણે લક્ષ્મણ ની સાથે સીતાજી ને થોડે દૂર આવેલી ગુફામાં મોકલી દીધાં અને પોતે એકલા ચૌદ હજાર ની સેના સામે સજ્જ થઇ ને ઉભા.

હાકોટા અને પડકારો પાડતું રાક્ષસો નું સૈન્ય આવી પહોંચ્યું.રામચંદ્ર ને આમ એકલા ઉભેલા જોઈ ને આકાશમાં યુદ્ધ જોવા આવેલા દેવો ફફડવા માંડ્યા.લડવાવાળો બીતો નથી પણ દેવો બીએ છે.
દેવો ને વિજય જોઈએ છે પણ એમને લડવું નથી,જોવું છે ને ફૂલો વરસાવવા છે.
તુલસીદાસજી એ દેવો ની ખૂબ હાંસી ઉડાવી છે.દેવતાઓ ન્યાય ના પક્ષમાં છે ખરા પણ કશું કરવાના
કે લડાઈ માં મદદ કરવા આવતાં ડરે છે. ભોગ ના છોડી શકે તે હાંસીપાત્ર બને છે.

શ્રીરામે એકલા હાથે,ચૌદ હજાર સેનાનો વધ કર્યો, હળાહળ ઝેર ખાનારો જેમ તરત મરી જાય,તેમ આ
ક્રૂર-કર્મી રાક્ષસો ને તેમના ક્રૂર-કર્મો નું તરત જ ફળ મળી ગયું.ખર-દૂષણ પણ ધરાશયી થયા.
ચૌદ હજાર માંથી એક માત્ર બચેલો રાક્ષસ રાવણ ને આ મહાવિનાશ ની ખબર આપવા દોડી ગયો.
અને છંછેડાયેલી શૂર્પણખા પણ રાવણ ને ઉશ્કેરવા લંકા પહોંચી.
અને આખી ઉપજાવેલી વાત રાવણ ને કરતાં કહે છે કે-

દંડકવન માં બે છોકરા અને એક છોકરી આવી છે,તે રૂપાળી છોકરી ને જોઈ મને થયું કે-આ મારા ભાઈ રાવણ ના ઘરમાં શોભે તેવી છે,એટલે તારા વાસ્તે હું ત્યાં ગઈ,પણ તે છોકરી નો ધણી ભારે અદેખો,
તેણે એના નાના ભાઈ ને ઈશારો કર્યો,એટલે તે નાના ભાઈએ એ મારાં નાક-કાન કાપી નાખ્યાં.
મે ખર-દૂષણ ની મદદ માગી,તો તે ખર-દૂષણ ની સાથે ચૌદ હજારની સેનાનો પણ રામે નાશ કર્યો.
સેનાનો નાશ થયો,તેનું મને દુઃખ નથી પણ તે સીતા હાથથી ગઈ તેનું મને દુઃખ છે.

શૂર્પણખા માનસશાસ્ત્ર ની ઉસ્તાદ છે,રાવણ ની નબળાઈ ને તે જાણે છે,તેથી એની સ્વભાવ-ગત વાસનાને ઉશ્કેરે છે.શૂર્પણખાને ખબર છે કે રાવણ ને શૂર્પણખાના-પોતાના અપમાન ની કંઈ પડી નથી,
શૂર્પણખા ના પતિ ને હણનારો રાવણ જ હતો.એટલે કદાચ તે પોતાનું (શૂર્પણખાનું) વેર લેવા ના જાય પણ સીતાજી ના રૂપ ના લોભથી લલચાઈ ને ત્યાં જાય,એ ગણત્રી થી તેણે રજૂઆત કરી.

રાવણ વિચારે છે કે-કોણ હશે આ રામ?જેણે એકલા હાથે ખર-દૂષણ અને ચૌદ હજાર ની સેનાને મારી,
તે કોણ હશે? ખર-દૂષણ તો મારા જેવા બળવાન હતા,એટલે તેમને મારનાર ભગવાન સિવાય કોઈ
હોઈ શકે નહિ.

રાવણ કેવો મહાજ્ઞાની છે !! એ રામને તરત  ઓળખી લે છે.હનુમાનજી પણ એટલા સહેલાઈ થી રામને
ઓળખી શક્યા નહોતા.શ્રીરામને ઓળખવા માટે હનુમાનજી ને તેમની પાસે જવું પડે છે જ્યારે
રાવણ કોસો દૂર બેઠા બેઠા રામને ઓળખી કાઢે છે.
પણ જાણવું કે એકલું બુદ્ધિ થી સમજવું એટલું બસ નથી.જાણવાથી મનુષ્ય જ્ઞાની બને અને જ્ઞાની બને એટલે જ્ઞાન નો અહંકાર આવે. અને જ્ઞાન નું અભિમાન આવે તો તે જ્ઞાન સાચું નથી.

રાવણ ને થયું કે ભગવાન નો રામ-રૂપે અવતાર થઇ ગયો છે,પણ તેને રામ-નામ લેવાની બુદ્ધિ નથી.
રામનું ભજન તે કરતો નથી,પણ એતો કહે છે કે-ભજન-બજન મારાથી નહિ બને.
એનો અહંકાર તેણે વઢે છે, અને કહે છે કે-તું કેવો મૂરખ છે,ઈશ્વર આવી ગયા છે તે માની લેવાની શી જરૂર છે? જરા એની પરીક્ષા તો કરી જો,કે તે ઈશ્વર છે કે સામાન્ય માનવી છે.
રાવણ ને તેના અહંકાર ની આ વાત ગમી ગઈ અને તેણે રામજી ની પરીક્ષા લેવાનો નિશ્ચય કર્યો.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE