More Labels

Mar 16, 2019

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૧૩૧

સત્યમાં જોવા જાવ તો શૂર્પણખા વિધવા છે,છતાં કહે છે કે-હું કુંવારી છું.એના ધણીને રાવણે જ માર્યો હતો,અને પોતાની બહેનને વિધવા કરી હતી.રાવણને તો બહેન શું કે બનેવી શું? એના અહંકારની વચ્ચે જે આવે તેને તે ખતમ કરી નાખતો.અહંકાર માત્ર સ્વાર્થને જ ઓળખે છે.
રામજી શૂર્પણખાને કહે છે કે-હું તો પરણેલો છું,બાઈ,જો આ રહી મારી પત્ની સીતા.આ સાંભળતાં જ શૂર્પણખા દંત કટકટાવીને ભયંકર અવાજ કરી બોલી-એ સીતા તો મહા વિરૂપ છે,તે તારી સ્ત્રી થવાને યોગ્ય નથી,પણ તું જરા પણ ગભરાતો નહિ,પરણ્યા પછી એને હું ખાઈ જઈશ.

શૂર્પણખાનાં આવા વચન સાંભળી,રામજીને હસવું આવ્યું,તેમણે જોયું કે મોહમાં ફસાયેલી આ બાઈ
સમજાવે સમજવાની નથી,એટલે તેની શાન ઠેકાણે લાવવા તેમણે વિચાર કર્યો.અને મશ્કરી કરતાં કહ્યું કે-
“હે શૂર્પણખા.તું સાંભળ,તું મને પરણવાનું કહે છે,પણ મને પરણીને તું સુખી નહિ થાય,એના કરતાં મારો આ નાનો ભાઈ લક્ષ્મણ અત્યારે એકલો છે,તેને તારે જે કહેવું હોય તે કહે.”

શૂર્પણખાએ લક્ષ્મણ તરફ નજર ફેરવી અને બોલી-તારું નસીબ ખુલી ગયું,લખન,તું રાજા અને હું રાણી.
આ સાંભળતાં જ લક્ષ્મણનું શરીર ક્રોધથી ભરાઈ ગયું,પણ રામજીની મજાકને આગળ લંબાવી અને કહ્યું કે-હે,રૂપવતી,હું તો રામજી નો દાસ છું,મને પરણીને તારે પણ રામજીની દાસી થવું પડશે.
તું રાજા રાવણની બહેન થઈને શું કોઈની દાસી થવાનું પસંદ કરશે? માટે જે કહેવું હોય તે તું રામજીને જ કહે,એ રાજા છે,અને બીજું લગ્ન પણ તે કરી શકે છે.

શૂર્પણખા હવે ફરીથી રામજીની તરફ ફરી અને બોલી-હે રામ તું મને પરણ,આ સીતાને લીધે જો તું ના કહેતો હોય તો,દેખ,તારા દેખતાં જ હું તેને ફાડી ખાઉં છું.આમ કહી તેણે પોતાનું અસલી રાક્ષસીનું રૂપ ધારણ કર્યું અને પોતાના લાંબા તીણા નખ વડે એ સીતાજીને ફાડી ખાવા ધસી.ત્યારે રામજી એ મોટો હાકોટો કરીને તેને અટકાવી.રામજીને માટે તો સ્ત્રી અવધ્ય (સ્ત્રી ને મારી ના શકાય) છે,રાક્ષસી હોય તેથી શું?

રામજીએ ના છુટકે તાડકાનો વધ કર્યો હતો,તેમણે લક્ષ્મણને ઈશારાથી કહ્યું કે- તેને માર્યા વગર તેનાં 
નાક-કાન કાપી લે.અને રામજીની આજ્ઞા થતાં જ લક્ષ્મણે શૂર્પણખાના નાક-કાન કાપી નાખ્યાં.
શૂર્પણખા દુઃખથી ચીસ પાડી ઉઠી અને ત્યાંથી ભાગી.વાસનાની સામે સદા સાવધ રહે તે મહાત્મા.
અને એવો સાવધ મહાત્મા સામે ધસી આવતી વાસનાનાં,નાક-કાન કાપી અને તેને ભગાડી મુકશે.

શ્રીરામની જિંદગીમાં ત્રણ સ્ત્રીઓએ બહુ અગત્યનો ભાગ ભજવ્યો છે.તાડકા,મંથરા અને શૂર્પણખા.
તાડકા ક્રોધનું સ્વરૂપ છે,મંથરા લોભનું સ્વરૂપ છે અને શૂર્પણખા કામ-વાસનાનું સ્વરૂપ છે.
કામ,ક્રોધ અને લોભની આપત્તિઓ પણ શ્રીરામની સામે આવીને તરખાટ મચાવે છે.
એમાં તાડકા પર રામજી પોતે પ્રહાર કરે છે,તે ક્રોધનું સ્વરૂપ છે,ને “માયા-મૃગ” ની મા છે,એટલે 
સ્વયં શ્રી હરિ તેને સંહારે છે,ક્રોધને સંહારવો જ પડે છે,લોભ કામ ને દંડ દઈ ને જતા કરે છે.

મંથરા-લોભ- ને નિર્લોભી શત્રુઘ્ન સજા કરીને હટાવે છે,અને કામ-શૂર્પણખાને જીતેન્દ્રિય લક્ષ્મણ હટાવે છે.
શૂર્પણખા ત્યાંથી ભાગીને છાવણીમાં ગઈ અને તેણે ખર-દૂષણને બદલા માટે ઉશ્કેર્યા,અને કહે છે કે-
એ ત્રણેનું મારે લોહી પીવું છે,એ વિના મને તૃપ્તિ થવાની નથી.
એટલે ખરે પોતાના ચુનંદા ચૌદ બહાદુરોને બોલાવી ને હુકમ કર્યો કે-જાઓ અને તે ત્રણેને મારીને,
શૂર્પણખાને તેમના લોહીનું પાન કરાવો.

ચૌદ બહાદુરો ઉપડ્યા,સાથે શૂર્પણખા પણ ગઈ.પરંતુ ત્યાં તેણે નહિ ધારેલું બન્યું,રામજીનાં બાણે,
એ ચૌદની છાતી વીંધીને તેમને જમીનમાં ખૂંપી દીધા.ચૌદ બહાદુરો મરી ગયા એટલે શૂર્પણખા ફરીથી ખર-દૂષણ પાસે ગઈ,ખર કહે છે કે-હવે હું છાવણીની આખી સેના લઈને જઈશ,હું ખુદ મોતને ય ભરી પીવું એવો છું એ મગતરાંને હું ઘડીકમાં ચોળી નાખીશ.અને આખી છાવણીની સેના લઇને ખર-દૂષણ રામ-લક્ષ્મણને મારવા નીકળ્યા.સેનાની બૂમોથી આકાશ ગાજી રહ્યું.


PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE