May 22, 2014

Gujarati-Ramayan-Rahasya--ગુજરાતી-રામાયણ-રહસ્ય-૧૪૧

શ્રીરામને લક્ષ્મણજી કહે છે કે-હે,મોટાભાઈ,ચંદ્ર માં એક ગુણ છે-શોભા,સૂર્ય માં એક ગુણ છે-તેજ,વાયુ માં એક ગુણ છે ગતિ,અને પૃથ્વીમાં એક ગુણ છે –ક્ષમા.પણ તમારામાં તો ચારે ગુણ છે,ઉપરાંત તમારામાં એક ગુણ વધારે છે તે યશ. તમે જો દુઃખ સહન નહિ કરો તો,પછી દુનિયામાં દુઃખ સહન કરવાનું કોઈને કહેવા જેવું રહેશે નહિ, જગત તો આપત્તિઓથી ભરેલું છે,આપત્તિઓ કોના પર નથી આવતી?

દુનિયામાં સુખ પછી દુઃખ અને દુઃખ પછી સુખ પ્રાણીમાત્ર ના ભાગ્યમાં લખાયેલું જ છે.દેવોને પણ સુખ-દુઃખ ભોગવું પડે છે.તમે તો જ્ઞાની છો,અને જ્ઞાની થઈને આમ સાધારણ માનવી ને જેમ શોક કરો તે યોગ્ય નથી.આપે જ મને કહેલું કે-પૂર્વ-જન્મ નાં કર્મો નું ફળ,આ જન્મ માં સુખ-દુઃખ રૂપે પ્રાપ્ત થાય છે.તો તેને
ભોગવવામાં ખેદ કરવાની જરૂર નથી.અને હવે તમે જ શોક કરો તો તમને બોધ આપવા કોણ સમર્થ થાય ? માટે ધીરજ ધરો,ને સ્વસ્થ બનો.આમ વિવિધ પ્રકારે લક્ષ્મણ શ્રીરામને આશ્વાસન આપવા પ્રયત્ન કરે છે.

એવામાં અગસ્ત્ય-મુનિ ને દર્શન આપી, આકાશમાર્ગે શંકર ભગવાન,સતી જી સાથે જતા હતા,
તેમણે શ્રીરામ ને સાધારણ માનવીની જેમ વિલાપ કરતા જોયા.શિવજી તો રામજી ની આ લીલા જોઈ મનમાં રાજી થયા અને મનમાં જ બોલે છે કે-વાહ,પ્રભુ શી લીલા કરી છે!! જોયા કરવાનું મન થાય છે.
આમ કહી “સચ્ચિદાનંદ પરમાત્મા” કહીને શ્રીરામને પ્રણામ કર્યા.

ત્યારે સતી ને નવાઈ લાગી,તેમણે પૂછ્યું-કોને પ્રણામ કરો છે?
શિવજી કહે છે કે-દેવી,આ તો મારા શ્રીરામ છે,જે સચ્ચિદાનંદ પરમાત્મા નો નામનો હું નિરંતર જાપ કરું છું.સતીજી ના મનમાં સંદેહ થયો-આ તો દશરથ ના દીકરા રામ છે.એક સાધારણ માનવી ને જેમ એ પત્ની ના વિયોગમાં મૂઢ બનીને રડે છે,એ આનંદ-સ્વરૂપ પરમાત્મા કેમ હોઈ શકે? સચ્ચિદાનંદ રડે ખરા?
વળી પોતાની ખોવાયેલી પત્ની ને શોધી શકતા નથી,એ કેવી રીતે સર્વજ્ઞ હોય?

શિવજી કહે છે કે-આ તો રામજીની લીલા છે.અને લીલા-સ્વરૂપે જ રડે છે.
સતી કહે છે કે-તમારી આ વાત મારે ગળે ઉતરતી નથી,સ્ત્રીના વિયોગમાં રડતાં એક સાધારણ રાજકુમાર ને તમે આમ પરમાત્મા કહી પગે લાગો છો તે મને રુચતું નથી.તમે એમને જો ભગવાન માનતા હો તો તમે પણ ભગવાન છો, પણ મેં તો તમને કદી રડતા જોયા નથી.રડે એ ભગવાન કેવી રીતે હોઈ શકે?

શિવજી એ વૈરાગ્ય નું પ્રતિક છે.મંદિરમાં શ્રીકૃષ્ણ-રાધાજી ,શ્રીરામ-સીતાજી સાથે વિરાજે છે પણ,
શિવજી પ્રકૃતિથી સદા દૂર વિરાજે છે.પાર્વતીજી ની પડખે વિરાજતા નથી.પ્રકૃતિ થી દૂર રહે છે.
પ્રકૃતિ થી દૂર રહો અને પરમાત્મા નું સતત ધ્યાન કરો –એવો શિવજી બોધ આપે છે.(નિવૃત્તિ)
પ્રકૃતિ ની સાથે રહો પણ પ્રકૃતિ ને આધીન ના થાઓ-એવો શ્રીકૃષ્ણ બોધ આપે છે.(પ્રવૃત્તિ)
પ્રકૃતિ ના દાસ બને તે દુઃખી થાય છે-એવો શ્રીરામ બોધ આપે છે.પ્રકૃતિ ને દાસી બનાવે તે સુખી થાય છે.
સર્વ-વ્યાપક પરમાત્મા ને મનથી વંદન થાય છે,ને સાકાર પરમાત્માનાં સાક્ષાત દર્શન થાય છે.
દુધમાં માખણ દેખાતું નથી,પણ બુદ્ધિથી માખણ જાણી શકાય છે,
એમ,સાકાર પરમાત્મામાં પણ બુદ્ધિથી નિરાકાર નાં દર્શન થઇ શકે છે.

સતીને શિવજી ની વાત પર વિશ્વાસ આવતો નથી અને તેમને શ્રીરામની પરીક્ષા કરી જોવાનું મન થયું.
શિવજી ને મનમાં થયું કે-આ ઠીક નથી,હું આટલું સમજાવું છું છતાં સતી માનતાં નથી,એટલે નક્કી આમાં
દૈવ જ અવળું છે,છેવટે તો રામે જે રચી રાખ્યું હશે તેમ જ થશે-હોઈ હિ સોઈ રામ રચિ રાખા.
એટલે તેમણે સતી ને કહ્યું-તમારી ઈચ્છા માં આવે તેમ કરો.

મોહ કેવી ચીજ છે!! સતી જેવાં પણ ખ્યાલ ચૂકી ગયાં કે ઈશ્વર ની પરીક્ષા ના લેવાય.
ઈશ્વર એ જીજ્ઞાસા નો વિષય છે પરીક્ષાનો નહિ.
વિદ્યાર્થી ગુરુને પૂછે તે જીજ્ઞાસા અને ગુરૂ વિદ્યાર્થી ને પૂછે તે પરીક્ષા.જીજ્ઞાસા માં નમ્રતા છે.



PREVIOUS PAGE         INDEX PAGE           NEXT PAGE