Mahabharat-Gujarati-As It Is-મહાભારત ગુજરાતી-મૂળરૂપે-1253

 

અધ્યાય-૪૩-શલ્યનો તિરસ્કાર 

II संजय उवाच II ततः पुनःमहाराज मद्रराजमरिंदं I अस्यभाषत राधेयः संनिवार्योत्तरं वचः  II १ II

સંજય બોલ્યો-હે મહારાજ,તે પછી ફરી પણ શત્રુદમન રાધાપુત્ર કર્ણ,મદ્રરાજને બોલતો બંધ કરી દઈને ઉત્તરવચન કહેવા લાગ્યો-'ઓ શલ્ય,તેં મને કાગડાનું દૃષ્ટાંત કહીને તેનો આશય પણ જણાવ્યો,પરંતુ તેવી વાણી માત્રથી તું મને યુદ્ધમાં ડરાવી શકે તેમ નથી.જો,ઈન્દ્રથી પણ મને ભય નથી તો કૃષ્ણની સાથે આવેલા અર્જુનનો તો ક્યાંથી ભય હોય?તારા જેવો જેને રણમાં ડરાવી શકે તે બીજા,હું નહિ,એ તારે લક્ષમાં રાખવું.તેં મને કઠોર વચન કહ્યાં,તેમાં કોઈ આશ્ચર્ય નથી,કારણકે નીચ મનુષ્યનું એટલું જ બળ હોય છે.તું મારા ગુણગાન કરવા અસમર્થ છે તેથીજ આવું બકે છે.

ભાગવત રહસ્ય-૨૮૮-Bhagvat Rahasya-288

શુકદેવજી વર્ણન કરે છે-આ બાજુ દેવકીને આઠમો ગર્ભ રહ્યો છે,કંસે સેવકોને કહ્યું છે-કે-

સાવધાન રહેજો,મારો કાળ હવે આવશે.સેવકો કહે છે-અમે રાત્રે બેસતા પણ નથી,
બેસીએ તો કદાચ આંખ મળી જાય,ખડે પગે,ખુલ્લી તલવારે,ઉભા રહી અમે પહેરો ભરીએ છીએ.

બાળક થશે એટલે અમે ખબર આપીશું.કંસ પણ –“આઠમો-આઠમો” કરતા તન્મય થયો છે.

Mahabharat-Gujarati-As It Is-મહાભારત ગુજરાતી-મૂળરૂપે-1252

 

અધ્યાય-૪૨-કર્ણને શાપનું સ્મરણ અને તેનો આવેશ 

II संजय उवाच II मद्राधिपस्याधिरथिर्महात्मा वचो निशभ्याप्रियमप्रतीतः I उवाच शल्यं विदितं ममैतद् यथाविधाअर्जुनवासुदेवो II १ II

સંજય બોલ્યો-મદ્રરાજના તે અપ્રિય વચન સાંભળ્યા પછી કર્ણને તેના પ્રતિ અવિશ્વાસ પેદા થયો અને તેણે શલ્યને કહ્યું કે-'હે શલ્ય,અર્જુન અને કૃષ્ણ કેવા બળવાન છે અને તેમનાં મહાસ્ત્રો કેવા અદભુત શક્તિવાળા છે તે બધું જેટલું મારા જાણવામાં છે તેટલું તારા જાણવામાં નથી.છતાં હું નિર્ભય થઈને આજે તેમની સામે યુદ્ધ કરીશ,પરંતુ પૂર્વે મારા ગુરુ પરશુરામનો શાપ મને અત્યંત સંતાપ ઉપજાવે છે.પૂર્વે હું દિવ્ય અસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરવા માટે બ્રાહ્મણના વેશે પરશુરામ પાસે રહેતો હતો તે વખતે ત્યાં પણ અર્જુનનું હિત કરવાની ઈચ્છાથી દેવરાજ ઇન્દ્રે મને વિઘ્ન કર્યું હતું.

ભાગવત રહસ્ય-૨૮૭-Bhagvat Rahasya-287

દાઉજી (બળદેવજી)નું પ્રાગટ્ય થયું છે-પણ દાઉજી આંખ ઉઘાડતા નથી. મનમાં વિચારે છે-કે-

“જ્યાં સુધી મારા કૃષ્ણ ના આવે ત્યાં સુધી મારે આંખ ઉઘાડવી નથી શ્રીકૃષ્ણનું સ્વરૂપ હું 

હૃદયમાં ઉતારીશ પછી જ મારે જગત જોવું છે.મારે મારી આંખ બીજા કોઈને આપવી નથી ”

યશોદાજીએ શાંડિલ્યઋષિનાં ધર્મપત્ની પૂર્ણમાસીને બોલાવ્યાં અને બલદેવની નજર ઉતારવાનું કહ્યું.

Mahabharat-Gujarati-As It Is-મહાભારત ગુજરાતી-મૂળરૂપે-1251

 

અધ્યાય-૪૧-અભિમાન નહિ કરવા વિષે હંસ અને કાગડાની કથા 

II संजय उवाच II मारिपारिधिरथे: श्रुत्वा वचो युद्धाभिनंदन: I शल्योब्रवीत्पुनः कर्ण निर्दर्शनमिदं वचः II १ II

સંજય બોલ્યો-હે ધૃતરાષ્ટ્રરાજ,યુદ્ધને અભિનંદન આપનાર કર્ણની એ વાણી સાંભળ્યા પછી રાજા શલ્ય દૃષ્ટાન્તરૂપ વચન બોલ્યો-'હું યજ્ઞયાગ કરનારા ને સંગ્રામમાં કદી પાછા નહિ હઠનારા મૂર્ધાભિષિક્ત રાજાઓના વંશમાં જન્મ્યો છું,તેમ જ હું પોતે પણ ધર્મપરાયણ છું,તું તો મદિરાપાન કરીને મદમત્ત થયેલા મનુષ્યના જેવો મને આજે દેખાય છે.તેથી હું તારો મિત્ર હોવાથી તારી પ્રમાદભરી ગાંડાઈનો યોગ્ય ઉપચાર કરવા આજે ઈચ્છું છું.હું તને એક કાગડાનું દૃષ્ટાંત કહું છું તે સાંભળ ને તે સાંભળ્યા પછી તારી ઇચ્છામાં આવે તેમ કરજે.

ભાગવત રહસ્ય-૨૮૬-Bhagvat Rahasya-286

નારદજીના ગયા પછી કંસે વિચાર કર્યો-સંત કોઈ દિવસ બોલે નહિ પણ કદાચ મારું ભલું 

કરવા આવ્યા હતા.તે પછી કંસ વસુદેવ-દેવકીને કેદમાં નાખે છે,અને તેમનાં છ બાળકોને 

માર્યા છે.કંસ એ અભિમાન છે,તે (અભિમાન) સર્વને –જીવમાત્રને કેદમાં નાખે છે.

સઘળા જીવો આ સંસારરૂપી કારાગૃહમાં પુરાયેલા છે.આપણે બધા કેદમાં છીએ.

બધાને બંધન છે.વસુદેવ-દેવકી કારાગ્રહમાં જાગે છે.