May 25, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૩૨



      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
   INDEX PAGE                    

સ્કંધ પહેલો-૩   (ચાલુ)

પોતાના –સર્વ વિનાશ---માં પણ આનંદ છે.
સર્વનો દ્રષ્ટા(જોનાર)- “હું”--છું.  “હું” નો નાશ થતો નથી. જ્ઞાની પુરુષો માં આ “હું” રહે છે –દેખાય છે.
અને આ “હું’ નો વિનાશ –ન- થાય તેને -પણ –લીલા કહે છે.(કર્તૃત્વનું અભિમાન નથી માટે)
“હું”ઈશ્વરનો અંશ છું-કે “હું” જ ઈશ્વર છું(શિવોહમ)-
પણ –આ “હું” અહંકાર માં પરિણમવું ના જોઈએ.

મહાભારતનું યુદ્ધ પૂર્ણ થયું છે. શ્રીકૃષ્ણ ગાંધારીને મળવા આવે છે. ગાંધારી એ શ્રાપ આપ્યો છે.—મારા વંશ માં
તે એકે ને ય રહેવા દીધો નહિ.-જા-તારા વંશ માં પણ કોઈ રહેશે નહિ.
પણ તેથી શ્રીકૃષ્ણ ખુશ થાય છે.તેઓ કહે છે કે – મા,હું વિચાર કરતો હતો કે આ બધાનો વિનાશ કેવી રીતે કરવો ?
સારું થયું –તમે શ્રાપ આપ્યો.

સર્પ ઉપર શયન કરવાનો વખત આવે તો પણ પરમાત્મા ને શાંતિ છે,(શાંતાકારમ ભુજગશયનમ).
લોકો ને પલંગ-પથારી પર શયન કરવા મળે તો પણ શાંતિ નથી.
શ્રીકૃષ્ણ ને કેવી શાંતિ છે !! લય (સર્વ નો વિનાશ) –એ પણ ભગવાન ની લીલા છે.
પણ -જીવ ને- ઉત્પત્તિ અને સ્થિતિ ગમે છે -- –વિનાશ ગમતો નથી.

ગાંધારી ને આશ્ચર્ય થયું છે.—લોકો આ ને (કૃષ્ણ ને) ભગવાન કહે છે, -તે –સાચું છે.
(શ્રી કૃષ્ણ ના સમય માં પણ ઘણાં-શ્રીકૃષ્ણ ને ભગવાન માનવા તૈયાર નહોતા –જેવા કે  કૌરવો-દૂર્યોધન-વગેરે)

જે પ્રભુ એ –બ્રહ્માજી ને –વેદ તત્વ નું જ્ઞાન આપ્યું –તે-
જગતની ઉત્પત્તિ,સ્થિતિ અને સંહાર કરનાર –પરમાત્મા નું અમે ધ્યાન કરીએ છીએ. અને
આદિ-વખતે જે દિવ્ય જ્ઞાન નારાયણે આપ્યું-તેનું વર્ણન કરીએ છીએ. (ભાગવત રૂપે)

મંદિરમાં દર્શન કર્યા પછી પણ ધ્યાન ની જરૂર છે. મંદિરમાં ઓટલા પર બેસવાનો રિવાજ-જગતની વાતો કરવા માટે
નહિ પણ ધ્યાન કરવા માટે છે. મંદિર માં જે સ્વરૂપ ના દર્શન કર્યા હોય- તે સ્વરૂપ નું ઓટલા પર બેસી ધ્યાન –
ચિંતન કરવાનું હોય છે.

વ્યાસજી આરંભ માં ધ્યાન કરવાની આજ્ઞા આપે છે. સત્કાર્ય માં –અનેક વિઘ્ન---પણ કૃષ્ણ પરમાત્માનું ધ્યાન
કરવાથી વિઘ્ન નો નાશ થાય છે.

વ્યાસજી ધ્યાન કરે છે શ્રીકૃષ્ણ નું- પણ બોલ્યા નથી-કે-શ્રીકૃષ્ણ પરમ ધીમહિ.
વ્યાસજીએ મંગલાચરણ માં લખ્યું છે-સત્યં પરમ ધીમહિ—સત્ય સ્વરૂપ પરમાત્મા નું અમે ધ્યાન કરીએ છીએ.

વ્યાસજી એ શ્રી કૃષ્ણ નું ધ્યાન કરીએ છીએ –એમ કેમ ન લખ્યું.?

શ્રીકૃષ્ણ નું ધ્યાન કરુંછું-એમ લખ્યું હોત તો –શિવ ભક્તો-દેવીભક્તો-દત્તાત્રય ના ભક્તો –વગેરે એમ માને કે-
ભાગવત ,શ્રીકૃષ્ણ ,માટે નો જ ગ્રંથ છે.પણ ભાગવત બધાને માટે છે.
વ્યાસજી એ કોઈનું વિશિષ્ટ રીતે નામ આપી ધ્યાન ધરવાનું નથી કહ્યું.  જેને જે સ્વરૂપ ગમે તેનું તેમણે ધ્યાન કરવું.

અનેકનું ધ્યાન કરતાં-મન માં વિક્ષેપ થાય છે, મન ચંચળ થાય છે.

એક જ પરમાત્મા –અનેક ની ઈચ્છા અનુસાર –અનેક સ્વરૂપો ધારણ કરે છે. ઈશ્વર એક જ છે.
અમારો આગ્રહ નથી કે-શ્રીકૃષ્ણ નું ધ્યાન ધરો. રામજી માં પ્રીતિ હોય તે રામજી નું ધ્યાન કરે-
શિવજી માં પ્રીતિ હોય તે શિવજી નું ધ્યાન કરે.

આ સંસારમાં લોકોની રુચિ જુદી જુદી હોય છે.
શિવ મહિમ્ન સ્તોત્ર માં કહ્યું છે કે-

વેદ-સાંખ્ય શાસ્ત્ર-યોગશાસ્ત્ર-પાશુપતશાસ્ત્ર – વગેરે ભિન્ન ભિન્ન શાસ્ત્ર વાળા ઓ –
“આ અમારું શાસ્ત્ર શ્રેષ્ઠ છે-અમારું શાસ્ત્ર સર્વોત્તમ છે” એમ માની ને- પોત પોતાની મનોવૃત્તિ ને અનુસાર –
ભલે એ માર્ગ સરળ હોય  કે કઠિન હોય તેને જ માને છે.,
પરંતુ-સાચી રીતે તો –આ જુદાજુદા શાસ્ત્ર માં માનનારા –બધાં ઓ નું એક જ પ્રાપ્તિ સ્થાન છે.(ઈશ્વર)
જેવી રીતે સરળ અને વાંકીચુકી વહેનારી બધી નદીઓ એક જ સમુદ્ર  માં મળે છે.

દરેક ની રુચિઓ ભિન્ન-ભિન્ન હોય છે. તેથી પરમાત્મા –શિવ,ગણેશ,રામચંદ્ર વગેરે (દેવો) ના સ્વરૂપો ધારણ કરે છે.

સત્ય અવિનાશી છે,અબાધિત છે,સત્ય નો કોઈ દિવસ વિનાશ થતો નથી. સત્યના સ્વરૂપ માં  કોઈ પરિવર્તન થતું
નથી. સુખ-દુઃખ,લાભ-હાનિ માં પરમેશ્વરનું સ્વરૂપ બદલાતું નથી. (સત્ય એક જ છે)

ગીતાજી માં ભગવાન બોલ્યા છે-કે-
દુઃખની પ્રાપ્તિ માં જેનું મન ઉદ્વેગ રહિત (ચિંતા વગરનું) રહે છે અને સુખમાં જે ને સ્પૃહા (ઈચ્છા) નથી તે સ્થિતપ્રજ્ઞ.

શ્રી કૃષ્ણ જેવું બોલ્યા છે-તેવું આચરી બતાવ્યું છે.
શ્રીકૃષ્ણ ની સોળ હજાર રાણીઓ સેવા કરે, સોનાની દ્વારિકા માં રહે-ત્યારે પણ આનંદ છે અને સર્વ નો વિનાશ
થાય છે-ત્યારે પણ એ જ આનંદ છે. યાદવો નો વિનાશ થાય છે,સોનાની દ્વારિકા ડૂબી છે, પણ પ્રભુની શાંતિનો
ભંગ થતો નથી. ઉત્પત્તિ,સ્થિતિ અને વિનાશ-એ ત્રણે અવસ્થામાં પ્રભુનું સ્વરૂપ એક જ રહે છે.

શ્રી કૃષ્ણ –ઉદ્ધવ ને કહે છે કે-આ બધું ખોટું છે-હું જ એક સાચો(સત્ય) છુ.

જે દેખાય છે તે ક્ષણે ક્ષણે બદલાય છે. જે દેખાય છે તે સાચું નથી. જે કાયમ રહે છે તે સાચું છે.
આ જગત અસત્ય છે. આ જગત જેના આધારે છે તે પરમાત્મા સત્ય છે. સત્ય વસ્તુ માં પરિવર્તન થતું નથી.
ભૂત, ભવિષ્ય અને વર્તમાન માં જે એક જ સ્વરૂપે રહે છે,તે સત્ય.

તેથી જ વ્યાસજી એ –કોઈ દેવ નું નહિ પરંતુ સત્ય નું ધ્યાન કરીએ છીએ-એમ કહ્યું છે.
માટે સત્ય સાથે સ્નેહ કરો. સુખી થવું હોય તો સત્ય-સ્વરૂપ પરમાત્મા સાથે સ્નેહ કરો.

જગત અસત્ય છે..જગત ના પદાર્થો દુઃખરૂપ છે.(ક્ષણે ક્ષણે બદલાય છે-માટે)
વ્યવહાર દ્રષ્ટિ થી- જગત સત્ય –જેવું- ભાસે છે, પણ પરમાર્થ દ્રષ્ટિ થી-તત્વ-દ્રષ્ટિ થી વિચાર કરતાં-જગત સત્ય નથી. તેથી જ્ઞાની પુરુષો જગતનું ચિંતન કરતાં નથી. જગત અનિત્ય (ક્ષણે ક્ષણે બદલાતું) છે,તેમ વારંવાર ચિંતન કરે છે. જેને પરમાત્મા નું અપરોક્ષ જ્ઞાન થાય છે,તેને જગતનું ભાન રહેતું જ નથી.

સ્વપ્ન કાળ માં સ્વપ્ન પણ સાચું લાગે છે,સ્વપન માંથી જગ્યા પછી સ્વપ્ન જેમ મિથ્યા લાગે છે, તેમ –
ભગવાન ના સાક્ષાત્કાર થી જગત મિથ્યા લાગે છે.

મનુષ્ય સદા એક સ્વરૂપ માં રહેતો નથી-પણ ઈશ્વર એક સ્વરૂપ માં રહે છે.
એમને કામ-ક્રોધ-લોભ-મોહ વગેરે ની અસર થતી નથી. એ પોતે આનંદ રૂપ છે.
ઈશ્વર વિના જે ભાસે છે –તે-માયા છે. માયા અસત્ય છે-ભાસ માત્ર છે. પરમાત્મા સત્ય-સ્વરૂપ—આનંદ સ્વરૂપ છે.

રૂપિયો ખોટો હોય તો –તેના પર મોહ થતો નથી—તેમ આ ખોટાં,અસત્ય જગત નો  મોહ શા માટે ?
ખોટો રૂપિયો ખિસ્સા માંથી પડી જાય તો હસવાનું કે રડવાનું ?
જગત ના દરેક પદાર્થો –સંયોગ-વિયોગ થી ભરેલા છે. સ્ત્રી પુરુષ ના મિલન માં સુખ હશે-પણ વિયોગ માં –હજારગણું
દુઃખ છે. બે દીવાલો કઈ સાથે નથી પડતી!!! વિયોગ અવશ્ય છે.-એમ સમજી જગતના જીવો ઉપર પ્રેમ ના કરો.

પરમાત્મા અવિનાશી છે,માટે તેમના જ ઉપર પ્રેમ કરો.  


      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
   INDEX PAGE