ભાગવત રહસ્ય-૪૪

     
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
      INDEX PAGE                   

સ્કંધ પહેલો-૧૫ (ચાલુ)

સૂતજી કહે છે-દ્વાપર યુગ ની સમાપ્તિ નો સમય હતો.

બદ્રીનારાયણ જતાં રસ્તામાં કેશવ-પ્રયાગ આવે છે, ત્યાં વ્યાસજી નો-સમ્યપ્રાશ- આશ્રમ છે. ભાગવત ની રચના ત્યાં થઇ છે.

વ્યાસજી ને કળિયુગ ના દર્શન થયાં. તેમને-તે વખતે-પાંચ હજાર વર્ષ પછી શું થશે?-તેના દર્શન થયાં.
(બારમાં સ્કંધ માં આનું વર્ણન કર્યું છે.વ્યાસજી એ જેવું (સમાધિમાં) જોયું તેવું લખ્યું છે.)
વ્યાસજી એ જોયું(વિચાર્યું)- કે –કળિયુગ માં લોકો વિલાસી થશે-મનુષ્યો બુદ્ધિહીન થશે. વેદ શાસ્ત્ર નું અધ્યયન કરી શકશે
નહિ. આથી તેમણે વેદ ના ચાર વિભાગ કર્યા. પણ પાછું ફરીથી વિચાર્યું કે-
વેદનું પણ કદાચ અધ્યયન કરે તો તેને સાચી રીતે સમજી શકશે નહિ-તેના તાત્પર્ય નું (તત્વનું) જ્ઞાન થશે નહિ. તેથી
સત્તર પુરાણો ની રચના કરી. વેદો નો અર્થ સમજાવવા –વ્યાસજી એ પુરાણો ની રચના કરી.
પુરાણો વેદ પર નું ભાષ્ય છે. દ્રષ્ટાંતો દ્વારા રોચક બનાવીને –સરળ ભાષામાં વેદ નો સાર જ પુરાણો માં સંભળાવ્યો છે.

વેદો પર તેમણે -વેદ શ્રવણ- નો અધિકાર આપેલો.-સ્ત્રી-શુદ્ર-પતિત-દ્વિજાતી ને અધિકાર આપેલો નહિ.
(વેદો નું તત્વ –સાચી રીતે સમજવા-અતિ-સાત્વિક –બુદ્ધિ અને વિરાગ –મહત્વનો છે-એટલે ?-કદાચ)
પણ સર્વ જનો નું કલ્યાણ થાય અને સર્વ જનો- સરળતા થી વેદો નું તાત્પર્ય સમજી શકે-અધિકારી બની શકે- એમ વિચારી
મહાભારત ની રચના કરી. મહાભારત એ સમાજ શાસ્ત્ર છે.એમાં બધી જ જાત ના પાત્રો છે.
મહાભારત –એમ –જાણે પાંચમો વેદ છે-જેના શ્રવણ માટે - સર્વ ને અધિકાર  આપ્યો છે.(બધાં સમજી પણ શકે છે)

આ શરીર જ ક્ષેત્ર છે.(ધર્મ-ક્ષેત્રે-કુરુ-ક્ષેત્રે). તેમાં ધર્મ-અધર્મ નું યુદ્ધ થાય છે.
મહાભારત –દરેક ના મન માં-અને ઘરમાં-રોજે-રોજ  ભજવાય છે.
સદ-વૃત્તિઓ(દૈવિક) અને અસદ-વૃત્તિઓ (આસુરી) નું યુદ્ધ- એ –મહાભારત.
જીવ-ધૃતરાષ્ટ્ર છે. જેને આંખ નથી તે ધૃતરાષ્ટ્ર નથી-પણ જેની આંખમાં કામ છે-તે આંધળો ધૃતરાષ્ટ્ર છે.(વિષયાનુંરાગી)
અધર્મ-રૂપ કૌરવો અનેક વાર ધર્મ ને મારવા જાય છે. યુધિષ્ઠિર અને દૂર્યોધન –રોજ લડે છે.

આજે પણ દૂર્યોધન આવે છે.
પ્રભુ ભજન માટે સવારે ચાર વાગે ઠાકોરજી જગાડે છે-ધર્મ રાજા કહે છે કે-ઉઠ-સત્કર્મ કર.
પણ દૂર્યોધન કહે છે કે-પાછલા પહોરની મીઠી ઊંઘ આવે છે-વહેલા ઉઠવાની શું જરૂર છે ? તું હજુ આરામ કર.
શું બગડી જવાનું છે ?
કેટલાક જાગે છે-પણ પથારી છોડવાની ઈચ્છા થતી નથી. જગ્યા પછી પથારી માં આળોટતા રહેવું તે મૂર્ખાઈ નથી ?
પ્રાતઃકાળ ની નિદ્રા પુણ્ય નો નાશ કરે છે.
પરમાત્મા જગાડે છે-પણ માનવ સાવધ થતો નથી.
ધર્મ અને અધર્મ –આમ અનાદિ-કાળ થી લડે છે. ધર્મ ઈશ્વરના શરણે જાય તો-ધર્મ નો વિજય થાય છે.

આટલા ગ્રંથોની રચના કરી પણ –તેમ છતાં –વ્યાસજી ના મન ને શાંતિ મળતી નથી.

જ્ઞાની પુરુષો પોતાની અશાંતિ નું કારણ –અંદર-શોધે છે. અજ્ઞાની ઓ અશાંતિ ના કારણ ને બહાર શોધે છે.
તમારા દુઃખ નું કારણ બહાર નથી-પણ અંદર છે. અજ્ઞાન –અભિમાન-એ દુઃખ ના કારણો છે.

વ્યાસજી અશાંતિ નું કારણ શોધે છે.મેં કોઈ પાપ તો કર્યું નથી ને ?(પાપ વગર અશાંતિ થતી નથી)
ના-ના-હું નિષ્પાપ છું.પણ મને મન માં કઈક ખટકે છે. મારું કોઈ પણ કાર્ય અધૂરું છે. મારી કંઈક ભૂલ થઇ છે.
વિચારે છે-કે-મને કોઈ સંત મળે તો-ભૂલ મને બતાવે.

સત્સંગ વગર મનુષ્ય ને પોતાના દોષ નું ભાન થતું નથી.
સાત્વિક –આહાર-સદાચાર-પ્રભુના નામ નો આશ્રય કર્યો હોય-
છતાં મન છટકી જાય છે. તેવા સાધક ને ઈચ્છા થાય કે –કોઈ સદગુરુ મારાં મન ને વિશુદ્ધ બનાવે.(સત્સંગ)

વ્યાસજી ના સકલ્પ થી પ્રભુ એ નારદજી ને ત્યાં આવવા પ્રેરણા કરી છે. કિર્તન કરતાં કરતાં નારદજી ત્યાં પધારે છે.
વ્યાસજી ઉભા થયા.સુંદર દર્ભ નું આસન બેસવા માટે આપ્યું છે. તેમની પૂજા કરી છે.

નારદજીએ –વ્યાસજી ને-કુશળ પ્રશ્નો પૂછ્યા. વ્યાસજી ના મુખ પર ચિંતાની લાગણીઓ જોઈ –નારદજી કહે છે-કે-
તમને ચિંતા માં જોઈ આશ્ચર્ય થાય છે. તમે આનંદ માં નથી.

     
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
   INDEX PAGE