ભાગવત રહસ્ય-૭૪

 જગત માં ગુરુ –સુલભ છે. પણ સદગુરુ મળવા દુર્લભ છે.       
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     

સ્કંધ બીજો- ૧ (જ્ઞાનલીલા)

સદ(સત-સત્ય) એ પરમાત્મા નું નામ છે. સર્વ માં ઈશ્વર નાં દર્શન કરે તે સદગુરુ.પરમાત્મા નો સાક્ષાત્કાર કરાવી આપે તે-સદગુરુ.
માત્ર શબ્દો થી ઉપદેશ આપે તે ગુરુ.(આધુનિક-અત્યારના જમાના માં આવા ગુરુ ઠેર ઠેર જોવા મળે છે)

જગત માં ગુરુ –સુલભ છે. પણ સદગુરુ મળવા દુર્લભ છે.
જેનો પ્રત્યેક વ્યવહાર –જ્ઞાન અને ભક્તિ,વૈરાગ્ય થી ભરેલો છે. અને એક પળ પણ શ્રી કૃષ્ણ ના દર્શન વગર રહી શકતા નથી-
તે મહાત્મા સદગુરુ છે. શુકદેવજી એક પળ પણ પ્રભુનું સ્મરણ કર્યા વગર રહી શકતા નથી-એટલે તે સદગુરુ છે.

અધિકારી શિષ્ય ને સદગુરુ અવશ્ય મળે છે. પરીક્ષિત અધિકારી હતો –એટલે સદગુરુ સામેથી આવી મળ્યા.
પાંચ પ્રકારની શુદ્ધતા પરીક્ષિત માં છે. માતૃશુદ્ધિ-પિતૃશુદ્ધિ-દ્રવ્યશુદ્ધિ-અન્નશુદ્ધિ-આત્મશુદ્ધિ.

અત્યારના જમાનામાં શુદ્ધતા જોવા મળતી નથી. જગત મા નકલી માલ બહુ વધી ગયો છે. સાચા સંત કોણ છે ? તેની સમજ પડતી
નથી. માટે વિચારી ને ગુરુ કરજો. પંચભૌતિક સ્વરૂપ માં(શરીર થી) સદગુરુ મળે તો ઉત્તમ છે. પણ જો –કદાચ પ્રત્યક્ષ ગુરુ –ના મળે
તો-થઇ ગયેલા કોઈ મહાપુરુષ માં સદગુરુ ની ભાવના રાખો.
આવા થઇ ગયેલા સંતો નું આધિભૌતિક શરીર ભલે ના હોય –પણ-તેઓનું આધ્યાત્મિક શરીર હજુ છે. તેઓ આપણા માટે હજુ છે.

અને છેવટે કોઈ નહી-તો  -કૃષ્ણં વંદે જગદગુરુમ.-પરમાત્મા શ્રી કૃષ્ણ જગદ ગુરુ છે.
(સદગુરુ માટે ફાંફાં મારવા કરતાં-પોતાની જાતને પહેલાં –તૈયાર કરીએ તો સદગુરુ સામેથી આવી મળશે.)
સંત થયા વગર સંત ને ઓળખી શકતા નથી.કે સંત મળતાં નથી. સંત થવા મન ને સુધારવાની જરૂર છે. ભક્તિ ની જરૂર છે.

તુકારામ જી મહારાજે-પોતાનો અનુભવ વર્ણન કર્યો છે.
‘કથા-વાર્તા સાંભળતા પ્રભુ નામ પર પ્રીતિ થઇ,વિઠ્ઠલ વિઠ્ઠલ નો જપ હું કરવા લાગ્યો. ભગવાન ને મારા પર દયા આવી. મને પહેલાં
સ્વપ્ન માં સદગુરુ મળ્યા. પછી હું એક દિવસ ગંગા માં સ્નાન કરીને આવતો હતો-ત્યારે-રસ્તામાં-મને- મારા સદગુરુ મળ્યા.
મને કહે વિઠ્ઠલનાથ ની પ્રેરણાથી હું તને ઉપદેશ દેવા આવ્યો છું. અને મને મંત્ર દીધો—રામ કૃષ્ણ હરિ.
ગુરુ દક્ષિણા માં ગુરુદેવે મારી પાસે પાશેર-તુપ-એટલે કે ઘી માગ્યું.(શું તુકારામ ના ગુરુ ને પાશેર ઘી નહિ મળતું હોય ?)
પણ તુકારામ ની વાણી ગુઢાર્થ ભરલી છે.
તુપ –એટલે-તારું-તુંપણું-અને હુંપણું મને આપ. તારું અભિમાન મને આપ.
તારા દેહના ભાવ તું મને અર્પણ કર.તું શુદ્ધ છે.તું ઈશ્વરનો અંશ છે.
અને આ રીતે ગુરુએ જીવ નો ઈશ્વર સાથે નો સંબંધ સિદ્ધ કરી આપ્યો.

સંતો નો પ્રત્યેક વ્યવહાર –જ્ઞાન અને ભક્તિ થી ભરેલો હોય છે. શુકદેવજી ગુરુ નહિ પણ સદગુરુ છે. શુકદેવજી જેવા –બ્રહ્મદૃષ્ટિ
રાખનારા સુલભ નથી. કેવળ બ્રહ્મજ્ઞાની-બ્રહ્મજ્ઞાન ની વાતો કરનારા સુલભ છે.

આગળ કથા આવશે-ધ્રુવજી ને રસ્તામાં નારદજી મળ્યા છે,પ્રચેતા ઓ ને શિવજી મળ્યા છે.અધિકારી શિષ્ય ને ગુરુ આવી મળે છે.

પરીક્ષિત રાજા શુકદેવજી ને પૂછે-છે-કે-
જેનું મરણ નજીક આવ્યું હોય-તેનું અને મનુષ્ય માત્ર નું કર્તવ્ય શું છે ?શું કરવું અને શું ના કરવું તે મને સમજાવો.

શુકદેવજી બોલ્યા-રાજન તે પ્રશ્ન સુંદર કર્યો છે. રાજા ને ધન્યવાદ આપ્યા છે. સમાજ નું કલ્યાણ થાય તેવો પ્રશ્ન કર્યો છે.
શ્રવણ કરો- અંતકાળમાં વાત-પિત્ત અને કફ થી ત્રિદોષ થાય છે.મૃત્યુ ની વેદના ભયંકર છે. જન્મ મરણ ના દુઃખ નો વિચાર કરો-
તો પાપ નહિ થાય. તેથી મૃત્યુ ની બીક રાખો-તેનું સ્મરણ રાખો.
વિચાર કરો કે-મૃત્યુ ને ભેટવાની-તૈયારી કરી છે કે નહિ.
આ પ્રમાણે ચિંતન કરવાથી વૈરાગ્ય આવે છે. સંસાર ઉપર વૈરાગ્ય લાવવા માટે- આ એક જ ઉપાય છે.

પરમાત્મા તમને વધુ સુખ અને સંપત્તિ આપે અને સુખી કરે તો પણ જન્મ મરણ ના દુઃખ ને ભૂલશો નહિ. મરણ ના દુઃખ ને
ભૂલશો નહિ. મરણ ને નિવારવું અશક્ય છે. જન્મ,મૃત્યુ,જરા,વ્યાધિ નાં દુઃખો નો વારંવાર વિચાર કરો. તો વૈરાગ્ય આવશે-પાપ છૂટશે.

બાકી પાપ ના સંસ્કારો જલ્દી છૂટતા નથી. વિચાર વિના –વિવેક-વૈરાગ્ય આવતા નથી. ઈશ્વર નું ચિંતન થતું નથી.

        
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE