Sep 29, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૩૫

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૪(ચોથો)-૨૧

જગત ને રાજી કરવું મુશ્કેલ છે. પોતાના ઘરમાં યે બધાને રાજી કરવા મુશ્કેલ છે. સર્વ ને સદાકાળ રાજી કરી શકાતા નથી.

એક જુનું અને જાણીતું ઉદાહરણ યાદ આવે છે.
એક સમયે-બાપ-દીકરો ઘોડાને લઇ જતાં હતા. દીકરા એ બાપ ને કહ્યું કે-તમે ઘોડા પર બેસો. હું ચાલીશ. બાપ ઘોડા પર બેઠો.
જતા હતા અને સામે માણસો મળ્યા. તે વાતો કરે કે –જુઓ આ બાપ કેટલો નિર્દય છે.પોતે ઘોડા પર બેઠો અને નાનો છોકરો તાપમાં
ચાલે છે. બાપે આ સાંભળ્યું-તેણે છોકરાને કહ્યું-બેટા તું ઘોડા પર બેસ –હું ચાલીશ. દીકરો હવે ઘોડા પર બેઠો.

થોડા આગળ ગયા એટલે –બીજા લોકો સામે વાતો કરતા સાંભળવા મળ્યા-કે-દીકરો કેટલો નિર્લજ્જ છે.કેવો કળિયુગ છે!!
છોકરાંઓને બાપની લાગણી જ ક્યાં છે ? જુવાન જોધ થઇ ઘોડા પર બેઠો છે-અને બાપ ને ચલાવે છે.
પિતા-પુત્ર બંને એ આ સાંભળ્યું. એટલે પિતા પણ હવે ઘોડા પર દીકરાની જોડે બેસી ગયો.

થોડા આગળ ગયા –એટલે બીજા લોકો ને વાતો કરતા સાંભળ્યા-જુઓ-આ બે માણસો ની નિર્દયતા તો જુઓ. બંને પાડા જેવા થઈને-
આ બિચારા નાના ઘોડા ઉપર બેઠા છે. આ બિચારું પશુ છે-તેની દયા પણ નથી. ભાર થી બિચારું પશુ મરી જશે.
બાપ અને દીકરો બની હવે ઘોડા પરથી નીચે ઉતરી ગયા. (વિચાર્યું-હવે તો લોકોને કાંઇ કહેવા પણું રહેશે નહિ.)

પણ થોડા આગળ ગયા એટલે આગળ બીજા માણસો ને બોલતાં સાંભળ્યા-કે-આ બંને લોકો મૂર્ખ છે.સાથે ઘોડો છે ને ચાલતા જાય છે.

જગત માં કેવું વર્તન રાખવું તેની કોઈ સમજણ પડતી નથી. જગત આપણા માટે શું બોલે છે –તે સાંભળવાની જરૂર નથી.
સાંભળીએ તો મન અશાંત થાય છે. જગત ને રાજી રાખવું કઠણ છે.ત્યારે પરમાત્મા ને પ્રસન્ન કરવા એટલા કઠણ નથી.
ભગવાન જગત નું મૂળ –ઉપાદાન કારણ છે. ઝાડ ને લીલું રાખવા –તેને પાંદડે પાંદડે પાણી છાંટવાની જરૂર નથી.
મૂળ ને પાણી રેડવાની જરૂર છે. સંસાર વૃક્ષ છે-અને સંસારવૃક્ષ નું મૂળ ઉપાદાન કારણ પરમાત્મા છે.

જગત ને તો રામજી પણ રાજી કરી શક્યા નથી.તો મનુષ્ય તો શું રાજી કરી શકવાનો હતો ?
...............................................................................................................
પ્રચેતાઓ ને –ભગવાને લગ્ન કરવાની આજ્ઞા કરી છે. પ્રચેતાઓ ઘેર જાય છે. દરેક ના લગ્ન થયાં.
એક એક પુત્ર થયા પછી-ફરીથી –પ્રચેતાઓ નારાયણ સરોવર ના કિનારે પાછા આવે છે.  ત્યાં નારદજી નો મેળાપ થાય છે.
તેઓએ નારદજી ને કહ્યું-ગૃહસ્થાશ્રમ ના વિલાસી વાતાવરણ માં અમે અમારું સર્વ જ્ઞાન ભૂલી ગયા છીએ. અમારું લક્ષ્ય અમે ભૂલી
ગયા છીએ. ગૃહસ્થાશ્રમ માં વિષમતા કરવી પડે છે-વિષમતા આવે એટલે જ્ઞાન ભુલાય છે. અમને શિવજી અને નારાયણે ઉપદેશ
આપેલો તે-અમે ભૂલી ગયા છીએ. આપ અમને ફરીથી ઉપદેશ આપો.

પ્રભુ ને પ્રસન્ન કરવાના ત્રણ માર્ગો-નારદજી એ ચોથા સ્કંધ માં બતાવ્યા છે.

સર્વ જીવો પર દયા રાખવી, જે કંઈ મળે તેનાથી સંતોષ માનવો, અને સર્વ ઇન્દ્રિયો પર સંયમ કરવો.
આથી ભગવાન તરત –પ્રસન્ન થાય છે, કૃપા કરે છે. (ભાગવત-૪-૩૧-૧૯)

ઝેર ખાવા થી મનુષ્ય મરે છે. પણ ઝેર નું ચિંતન કરવાથી મનુષ્ય મરતો નથી.
પણ વિષયો-તો વિષ (ઝેર) થી પણ બુરાં છે, વિષયો ભોગવ્યા ના હોય પણ તેના ચિંતન માત્ર થી મનુષ્ય મરે છે.
માટે તે વિષયો નો મન થી પણ ત્યાગ કરી –સર્વ ઇન્દ્રિયો પર સંયમ રાખવાનો છે.
..........................................................................................................................
મૈત્રેય જી કહે છે-વિદુરજી,તમારે હવે શું સાંભળવું છે ?
વિદુરજી કહે છે-બસ,હવે મારે હવે મેં જે આ સાંભળ્યું છે-તેનું ચિંતન કરવું છે. હું જ પુરંજન છું, હું જ ઈશ્વર થી છુટો પડ્યો છું.

સ્કંધ-૪-સમાપ્ત.
અનુસંધાન-સ્કંધ -૫ –માં

      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE