ભાગવત રહસ્ય-૧૫૦

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૬-(છઠ્ઠો)-૫
મહાત્માઓ આ વાત જાણે છે-
કે-સંકેત થી,પરિહાસ થી (મશ્કરીમાં),તાન નો આલાપ લેવામાં અથવા કોઈની અવહેલના કરવામાં-પણ-
જો કોઈ ભગવાન ના નામો નું ઉચ્ચારણ કરે છે-તો તેનાં પાપ નષ્ટ થાય છે.
જો મનુષ્ય લપસે અને પડે ત્યારે, અંગભંગ થાય ત્યારે (મૃત્યુ વેળાએ), સાપ ડંસે ત્યારે, ચોટ લાગે ત્યારે,તાવ-દાહ થાય ત્યારે-
વગેરે સમયે વિવશતા થી “હરિ-હરિ” નામનું ઉચ્ચારણ કરે-છે-તે નરકની યાતના ને પાત્ર રહેતો નથી. (ભા.૬-૨-૧૪,૧૫)

અતિ ઉતાવળ માં કોઈ ભોજન કરે તો –તેને ભોજન માં સ્વાદ આવતો નથી, પણ તે ભોજન ભુખ ને તો મારે છે.
તેમ વ્યગ્ર ચિત્ત થી કરેલું ભજન પાપને તો બાળે જ છે. એકાગ્ર ચિત્ત થી કરેલ જપ થી આનંદ મળે છે.
સાવધાન થઇ એકાગ્ર ચિત્ત થી જપ કરવાનું ઉત્તમ છે-પણ-શાંત મન ન હોય ,તે છતાં જપ કરો તો લાભ તો થાય જ છે.

ઘણાં ઠોકર વાગે તો હાય-હાય કરે છે.કંઈક નુકસાન થાય તો હાય-હાય કરે છે. પણ હાય-હાય ને બદલે હરિ-હરિ કરો ને !!
ઘરમાં કાંઇક નુકશાન થાય તો-માનો-કે ઘરમાં કંઈક અધર્મ નું આવ્યું હશે-તેનો નિકાલ થયો, સડો બહાર નીકળ્યો.
ઘરમાં દૂધ ઉભરાય તો માતાજીઓ હાય-હાય કરે છે. ઉપરની મલાઈ જતી રહી.(ભલે મલાઈ ગઈ તું તો નથી ગઈ ને ?)
હાય-હાય કરે શું વળવાનું હતું ? તેને બદલે હરિ હરિ કહો. હરિ-હરિ બોલતાં અગ્નિ  માં આહુતિ અપાઈ જશે. અને યજ્ઞ કર્યાનું
પુણ્ય મળશે. બાકી કોઈ અગ્નિ માં આહુતિ આપવાના નથી.

હાય-માં –થોડો ફેરફાર કરી –હરિ- કહો. અનાયાસે નામસ્મરણ થશે.હરિના જાપ થશે.
વાલ્મીકિ રામાયણ માં લખ્યું છે-મૃતાત્મા પાછળ લોકો બહુ હાય હાય કરે છે.તો તેનું દુઃખ મૃતાત્મા ને થાય છે.
જો હરિ નું સ્મરણ કરે તો તેનું પુણ્ય મૃતાત્મા ને મળે છે.

વિષ્ણુદૂતો –યમદૂતો ને કહે છે-કે-અજામિલ નું બાર વર્ષ નું આયુષ્ય બાકી છે.તે તેને ભોગવવા દો. તે હવે સુધરશે.
આમ વિષ્ણુદૂતો એ અજામિલ ને યમદૂતો ના પાશમાંથી છોડાવ્યો.તેનો ઉદ્ધાર થયો.

આયુષ્ય બાકી હોય અને મૃત્યુ આવે-તે અપમૃત્યુ. આયુષ્ય પૂરું થાય તે પછી મૃત્યુ આવે તે મહામૃત્યુ.
મહામૃત્યુ ટળતું નથી. પાપકર્મો ને લીધે આવેલું, અપમૃત્યુ ટળી શકે છે. અજામિલ નું મૃત્યુ તેથી ટળ્યું.

અજામિલે આ બધું પથારી માં પડ્યો પડ્યો સાંભળતો હતો. વિચારે છે-“યમદૂતો મને મારવાના હતા –પણ નારાયણ ના
નામ સ્મરણે મને બચાવ્યો. હવે હું આ મંદવાડમાંથી ઉઠીશ તો મારું બાકીનું જીવન પરમાત્માને અર્પણ કરીશ.”
અતિ પાપીને પણ પશ્ચાતાપ થાય તો તેના જીવન માં પલટાવો આવે છે.તે સુધરી જાય છે.

હૃદય થી પાપ નો પસ્તાવો થાય તો પાપ બળે છે-પણ પ્રાયશ્ચિત ચિત્ત ને શુદ્ધ કરે છે.
અજામિલ સર્વ છોડી -ગંગાકિનારે આવી, ભગવત સ્મરણ માં લીન બન્યો છે. આખો દિવસ જપ કરે છે.
જગતમાં જે ભગવાન માટે જીવે છે તેને માન મળે છે-તેને માટે- વિમાન -આવે છે. (વિશિષ્ટ માન=વિમાન)
અતિ પાપી નો પણ ભગવાન ના નામ થી ઉદ્ધાર થાય છે. અજામિલ ભગવાન ના ધામ માં ગયો છે.

ભક્તિ માં જીભ મુખ્ય છે.જીભ માં પરમાત્મા નું નામ સ્થિર થાય તો જીભ સુધરે છે. જીભ ને સમજાવો તો જીભ સુધરે છે.

આપણી લૂલી (જીભ) શીખંડ માગે તો તેને કડવા લીંબડા નો રસ આપો. જીભ ને કહો-કે-તું વ્યર્થ ભાષણ કરે છે-નકામી ટકટક કરે છે-
ભગવાન નું નામ લેતી નથી તેની આ સજા છે. તો જીભ રામનામ પર ચડી જશે.
ઓછું બોલવાથી અને સાત્વિક આહાર થી જીભ ધીરે ધીરે સુધરે છે. જીવન સુધરે છે.

ભગવદભક્તિ કરનાર ને આ લોક માં અને પરલોક માં માન મળે છે.
ભગવદભક્તિ –ભગવાન ના નામ નો આશ્રય કરનાર અજામિલ ભગવાન ના ધામ માં ગયો છે-અજામિલ તરી ગયો છે.

પહેલાં અજામિલ ના “અજા” શબ્દ નો અર્થ માયા કરેલો. પણ અજામિલે  હવે પ્રભુના નામ નો આશ્રય કર્યો-
એટલે હવે –અજ- શબ્દ નો અર્થ કર્યો છે-બ્રહ્મ-
અજામિલ આજે અજ (બ્રહ્મ) સાથે મળી બ્રહ્મરૂપ થયો છે. આજે જીવ અને શિવ એક થયા છે.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE