Oct 25, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૧૬૧

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     
સ્કંધ-૭-(સાતમો)-૬
હિરણ્યકશિપુ વિચારે છે કે- આ કોઈ ઉપાયે મરતો નથી. આ મને મારવા આવ્યો છે કે શું ? હિરણ્યકશિપુ ગભરાયો છે.
ત્યાં શંડામર્ક આવ્યા. રાજા નો નિસ્તેજ ચહેરો જોઈ કહેવા લાગ્યા.-આ પાંચ વર્ષ નો બાળક તમને શું મારી શકે ?
અમે તેણે વરુણપાશ માં બાંધી રાખીશું. ચાર મહિના પાછી શુક્રાચાર્ય આવવાના છે- પછી તે આજ્ઞા આપે તેમ કરજો.
શંડામર્ક પ્રહલાદજી ને વરુણપાશ માં બાંધી ઘેર લાવ્યા છે.
એક દિવસ ગુરુજી બહાર ગયા હતા ત્યારે પ્રહલાદ બહાર રમતા બાળકો ને ભાગવત-ધર્મ નો ઉપદેશ આપે છે.

મિત્રો આ સંસાર માં મનુષ્ય જન્મ ઘણો દુર્લભ છે. મનુષ્ય શરીર દ્વારા અવિનાશી પરમાત્મા ની પ્રાપ્તિ થઇ શકે છે.
કોઈને પણ ખબર પડતી  નથી કે ક્યારે આ શરીર નો અંત આવશે? આથી બુદ્ધિમાન પુરુષોએ –વૃદ્ધાવસ્થા કે જુવાનીના ભરોસે
રહેવું નહિ. પણ બાળપણ થી જ ભગવાન ની પ્રાપ્તિ કરાવે તેવા સાધનોનું અનુષ્ઠાન કરી લેવું જોઈએ.

શરીર અનિત્ય છે, નાશવંત છે –પણ આ શરીરથી નિત્ય એવા પરમાત્મા નાં દર્શન થાય છે. પરમાત્મા ને પ્રાપ્ત કરી શકાય છે.
મનુષ્ય શરીર –મનુષ્ય જન્મ દુર્લભ છે. આ શરીર બહુ મોંઘુ છે.કિંમતી છે.

એકવાર એક ખેડૂતને એક લાખ નો હીરો જડ્યો.એ જાણતો નથી કે –એને કિંમતી હીરો મળ્યો છે. હીરામાં ચળકાટ છે-તેથી તે હીરો
તેણે-બાળક ને રમવા આપ્યો છે. ખેડૂતના ઘરમાં એક લાખ નો હીરો છે-છતાં તે ગરીબ છે,દુઃખી છે.

આમ જ મનુષ્ય જીવન ની કિંમત –મહત્તા ન સમજાય તો મનુષ્ય સંસાર સાથે રમે છે. મનુષ્ય શરીર અતિ કિંમતી છે.

પહેલાં મનુષ્ય નું આયુષ્ય સો વર્ષ નું ગણવામાં આવતું. (આજે તે સ્થિતિ નથી.)
મનુષ્ય ના આયુષ્ય ના વર્ષો માંથી-અડધું આયુષ્ય નિંદ્રા માં જાય છે-પા આયુષ્ય બાલ્યાવસ્થા માં (અજ્ઞાનમાં) અને કુમારઅવસ્થામાં
(ખેલકૂદ માં) જાય છે.બાકીનું પા આયુષ્ય વધ્યું- 
તેમાંથી વૃદ્ધાવસ્થા ના વર્ષો બાદ કરી એ તો (  વૃદ્ધાવસ્થામાં કાંઇ થઇ શકતું નથી)
થોડાં વર્ષ રહ્યા જુવાની ના –જે કામોપભોગ માં જાય છે--આમાં આત્મા નું કલ્યાણ માનવી ક્યારે સાધવાનો ?

માટે મનુષ્યે આત્મકલ્યાણ માટે તરત જ પ્રયત્ન કરવો જોઈએ. કહ્યું છે કે-

જ્યાં સુધી શરીર રૂપી ઘર સ્વસ્થ છે-વૃદ્ધાવસ્થા નું આક્રમણ નથી થયું, ઇન્દ્રિયો ની શક્તિ ક્ષીણ નથી થઇ-આયુષ્ય નો ક્ષય થયો નથી-
ત્યાં સુધી માં ડાહ્યા માણસો એ પોતાના આત્મ કલ્યાણ માટે પ્રયત્ન કરી લેવો જોઈએ.નહિતર ઘરમાં આગ લાગ્યા પછી-
કુવો ખોદવાના પ્રયત્ન નું પ્રયોજન શું ?

આપણા મસ્તક પર અનેક પ્રકારના ભયો સવાર થયેલા છે. શરીર રોગ-શોકગ્રસ્ત બની મૃત્યુ ને વશ થઇ જાય તે પહેલાં,
આ શરીર કે જે –ભગવદ પ્રાપ્તિ માટે સક્ષમ છે તેનાથી બુદ્ધિમાન પુરુષોએ પોતાના કલ્યાણ માટે પ્રયત્ન કરી લેવો (ભા.૭-૬-૫)

માનવી દુઃખ માગતો નથી-પણ દુઃખ આવી ને ઉભું રહે છે.
કોઈ એવી માનતા રાખતો નથી-કે મને તાવ આવે તો હું સત્યનારાયણ ની કથા કરાવીશ. તેમ છતાં તાવ તો આવે જ છે.
વગર પ્રયત્ને પ્રારબ્ધ પ્રમાણે દુઃખ આવે છે-તેમ વગર પ્રયત્ને પ્રારબ્ધ પ્રમાણે સુખ પણ આવે છે.
પ્રારબ્ધ એ પૂર્વ જન્મ ના કર્મ નું ફળ છે. માટે સુખ દુઃખ માટે પ્રયત્ન ના કરો. પ્રયત્ન પ્રભુ ને મેળવવા માટે કરો.
સત્કર્મ માં પ્રયત્ન પ્રધાન છે-પ્રારબ્ધ નહિ. સત્કર્મ માં વિઘ્ન કરવાની શક્તિ પ્રારબ્ધ માં નથી.
મનુષ્ય ની પોતાની દુર્બળતાથી પ્રભુ ભજન માં વિઘ્ન આવે છે.

વેદો નું જ્ઞાન હોય-શાસ્ત્ર ની સર્વ વિદ્યા મોઢે હોય –કવિત્વમય વાણી માં સુંદર ગદ્ય-પદ્ય કરવાની શક્તિ હોય તેમ છતાં પણ જો
હરિચરણ માં ચિત્ત ન લાગેલું હોય તો આ બધાનો કોઈ અર્થ નથી .


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE