દુર્યોધનનું એ વચન સાંભળી,શલ્યરાજ ક્રોધથી ધૂંધવાઈ ઉઠ્યો ને પોતાના બંને હાથોને અફાળવા લાગ્યો.તેને કુલ,ઐશ્વર્ય,શાસ્ત્ર તથા બળનું મોટું અભિમાન હતું તેથી ક્રોધથી લાલચોળ થઈને તેણે દુર્યોધનને કહેવા માંડ્યું કે-'ઓ ગાંધારીપુત્ર,જરૂર તું મારા બળ પર શંકા લાવે છે અને તેથી જ તું આ રીતે મારુ અપમાન કરે છે અને બેધડક થઈને 'તમે કર્ણનું સારથિપણું સ્વીકારો'એમ મને કહી રહ્યો છે.તું અમારા બધાથી એ કર્ણને અધિક માને છે ને તેની પ્રશંસા કર્યા કરે છે પણ તને કંઈ ખબર છે કે-અમે તો રાધાના પુત્રને યુદ્ધમાં અમારા સરખો જરાય ગણતા નથી?હે રાજા,મારા ભાગમાં આવેલા તેવા કોઈ મહાન શત્રુને તું દેખાડ,એટલે તેનો રણમાં પરાજય કરીને હું મારા દેશમાં ચાલ્યો જઈશ.આજે હું એકલો જ શત્રુઓ સામે યુદ્ધ કરી તેમને બાળીને ભસ્મ કરી નાખું ત્યારે તું મારા પરાક્રમને જોજે.અમારા સરખા પુરુષ પોતાના હૃદયમાં અભિમાન રાખીને જ કાર્ય કર્યા કરે છે માટે તું મારા પ્રત્યે શંકા ન કર.હું તને ખાસ કહી દઉં છું કે-યુદ્ધમાં તારે મારુ અપમાન કરવું નહિ.
