અધ્યાય-૩૭-કૌરવ સેનામાં અપશુકન-કર્ણની આત્મપ્રશંસા
II संजय उवाच II द्रष्ट्वा कर्ण महेष्वासं युयुत्सुं समवस्थितं I चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरूपाः समंततः II १ II
સંજય બોલ્યો-હે મહારાજ,જયારે મહાધનુર્ધર કર્ણ,યુદ્ધની ઈચ્છાથી રણમાં આવી ઉભો ત્યારે સમસ્ત કૌરવ,હર્ષમાં આવીને કોલાહલ કરવા કરવા લાગ્યા.દુંદુભિ અને ભેરીઓના અવાજ,અને યોધ્ધાઓની વિવિધ ગર્જનાઓ સાથે સર્વ સૈન્યે યુદ્ધમાં પ્રસ્થાન કર્યું.તેમના મનમાં આજે નિશ્ચય હતો કે-'આજે મોત જ યુદ્ધમાંથી આપણને નિવૃત્ત કરશે' કર્ણ અને યોધ્ધાઓના આ પ્રસ્થાન સમયે ધરતી ડોલવા લાગી,સૂર્યમંડળમાં સાત મોટામોટા ગ્રહ નીકળી પડ્યા,ઉલ્કાપાત થવા ગયો,દિશાઓમાં આગ દેખાવા લાગી,વર્ષા વગર વીજળીઓ પડવા લાગી ને ભયાનક આંધી આવી.
