Aug 2, 2012

ભાગવત રહસ્ય-૭૬

ડોંગરેજી મહારાજ ની ભાગવત કથા પર આધારિત        
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE                     

સ્કંધ બીજો- ૩

જેનું આખું જીવન –નિંદ્રા-ધન માટે ઉદ્યમ-અને કુટુંબ નું ભરણપોષણ –કરવામાં જાય-તેને- તે- જ અંતકાળે યાદ આવે છે.

એક ડોસો માંડો પડ્યો. તેનુ સમગ્ર જીવન દ્રવ્ય (કમાવવામાં-બચાવવામાં) પાછળ ગયેલું. અંતકાળ નજીક આવ્યો.
છોકરાઓ બાપાને ‘શ્રી કૃષ્ણ ગોવિંદ હરે મુરારે’ બોલવાનું કહે છે. પણ બાપા ના મુખ માંથી હરિ નુ નામ નીકળતું નથી. જિંદગીમાં કદી
હરિનામ લીધું હોય તો હરિ નામ યાદ આવે ને ? ડોસાને પ્રતિ સમય દ્રવ્ય દેખાય છે. દ્રવ્ય નુ ચિંતન કરે છે.
ડોસાની નજર તેવામાં આંગણા માં પડી. ત્યાં જોયું તો વાછરડો વાસરણી ખાતો હતો. ડોસા થી આ નજીવું નુકસાન જોવાતું નથી.
અને ડોસો હૈયું બાળે છે કે-મેં કેવી રીતે મેળવ્યું છે-તે આ લોકો શું જાણે ?ઘરનાં લોકો ને પૈસાની કે કોઈ ચીજ વસ્તુ ની દરકાર નથી.
આ લોકો મારા ગયા બાદ ઘરને કેવી રીતે સાચવશે ? ડોસા થી વધારે બોલી શકાતું ના હતું-
તૂટક તૂટક શબ્દે-તે-વા...સા....,વા...સા... બોલવા લાગ્યો.
એક છોકરાને લાગ્યું-બાપા વાસુદેવ બોલવા જાય છે ,પણ બોલાતું નથી.
બીજા છોકરાને સ્વાર્થ ને લીધે લાગ્યું-કે-બાપા કોઈ દિવસ ભગવાન નુ નામ લે તેવા નથી. બાપા કંઇ વારસા માં આપવાની ઈચ્છા થી
બોલે છે. કદાચ કોઈ ખાનગી મિલકત છુપાવી રાખી હોય –તે બાબત માં કંઇક કહેવા માગે છે. છોકરાઓએ ડોક્ટર ને બોલાવ્યા.
ડોક્ટરને કહે છે-કે-બાપા થોડું બોલી શકે તેવું કરો. ડોક્ટર કહે-છે-ઈન્જેક્સન આપીએ તો ડોસા થોડી વખત બોલી શકે. પણ તે માટે
હજાર રૂપિયા ખર્ચ લાગશે. છોકરા ઓને આશા હતી કે –ડોસાએ કંઇક દાટ્યું હોય તો બતાવશે. છોકરાઓએ ખર્ચ કર્યો.
બાપા શું બોલે છે સંભાળવા બધાં આતુર થયા.દવાની અસરથી બાપા બોલ્યા-અહીં મારા તરફ શું જુઓ છો ?ત્યાં પેલો વાછરડો
સાવરણી ખાય છે. વાછરડો...સાવરણી....બોલતાં બોલતાં ડોસાએ દેહ છોડ્યો. આવી દશા તમારી ન થાય તે જોજો.

લોકો વિચારે છે-કે કાળ આવવાનો છે-તેની કેમ ખબર પડે ?
કાળ તો દરેક ને સાવધાન કરે છે.પણ મનુષ્યો ગાફેલ રહે છે. કાળ આવતાં પહેલાં –કાગળ લખે છે,પણ કાળ નો કાગળ –કોઈને
વાંચતા આવડતો નથી.
ઉપર નું છાપરું ધોળું થવા માંડે ત્યારે સમજજો-કે કાળની નોટીસ આવી છે.
મનુષ્ય ને બધું ધોળું ગમે છે-પણ વાળ ધોળા ગમતા નથી, એથી બુદ્ધિ અને સમય નો દુરુપયોગ કરીને કાળા વાળ ને ધોળા કરવાનું
શોધી કાઢ્યું છે.
દાંત પડવા માંડે –એટલે સમજજો કે કાળ ની નોટીસ આવી છે. ત્યારે માનજો કે દૂધ-ભાત ખાઈને –પ્રભુ ભજન કરવાનો સમય થયો છે.
પણ દાંત પડી જાય તો લોકોએ ચોકઠું શોધી નાખ્યું છે.સમજે છે –કે ચોકઠું હોય તો –મોઢું ઠીક દેખાય છે.પાપડ ખાવાની મજા આવે છે.
શરીર પાપડ જેવું થયું-તેમ છતાં પાપડ નો મોહ જતો નથી. કેટલાક તો કેવળ ખાવા માટે જ જીવે છે.
આજે આ બનાવો-કાલે તે બનાવો.  અરે! ક્યાં સુધી ખાશો ?ખાવાથી શાંતિ મળતી નથી.ખાવાથી વાસના વધે છે.
લૂલી (જીભ) માગે અને ખાય તે પાપ છે-પેટ માગે ને ખાય તે પુણ્ય છે.

કાળ નો નિયમ છે કે-તે ગાફેલ ને મારે છે.અંત કાળે જે સાવધ છે-તેણે કાળ મારી શકતો નથી.

ભાગવતમાં -મૃત્યુ ના આવતાં પહેલાં –આવી બીજી કઈ કઈ જાતનાં લક્ષણો (નોટીસો) દેખાય છે-તેનું વર્ણન કરેલું છે.
પણ અત્યારના જમાના માં તો ડોક્ટર પાસે જઈ ને આ બધી નોટીસો –દૂર કરવામાં –અને વધુ જીવવામાં –માનવ મશગુલ છે.
ડોક્ટર ને તો ખબર પડી જાય છે-કે આ છેવટની ઉઠાંતરી છે-પણ તે સાચું કહેતા નથી. આનું જે થવાનું હોય તે થાય-પણ
મારા ઈન્જેક્સન ના પૈસા તો મને મળવાના છે.
ડોક્ટરના વચન પર બહુ વિશ્વાસ ના રાખો-વ્યાસજી ના વચન પર વિશ્વાસ રાખો. સાવધાન થવાનાં લક્ષણો પર –જો સાવધ થવું જ
હોય તો- તે વિષે વિચારજો.

શુકદેવજી કહે છે-મરણ ને સુધારવું હોય તો પ્રત્યેક ક્ષણ ને સુધારજે. રોજ વિચાર કરવો અને મન ને વારંવાર સમજાવવું-કે-
ઈશ્વર સિવાય મારું કોઈ નથી.આ શરીર પણ એક દિવસ છોડવું પડશે-એટલે તે પણ મારું નથી.
જો શરીર જ મારું નથી તો પછી મારું કોણ ? બાકીના સર્વ સંબંધો –જે શરીર થી ઉત્પન્ન થયેલાં છે-તે મારા કેવી રીતે ?

સમતા સિદ્ધ કરવા –સર્વ સાથે મમતા રાખો. પણ વ્યક્તિગત મમતા દૂર કરો.
સંગ્રહ થી પણ મમતા વધે છે-માટે અપરિગ્રહી (સંગ્રહ વગરના) રહો. તૃપ્તિ ભોગ માં નહિ-ત્યાગ માં છે.

રાજન,આથી મનુષ્યોએ સર્વ સમય અને સર્વ સ્થિતિ માં પોતાની સર્વ શક્તિ થી ભગવાન શ્રી હરિ નું જ શ્રવણ –કિર્તન-સ્મરણ
કરવું જોઈએ. આમ કરવાથી તેઓનું અંતઃકારણ શુદ્ધ થઇ જાય છે. અને હરિ પાસે જલ્દી પહોંચી જાય  છે.(ભાગવત-૨-૨-૨૬)

દેહ એ જ દુઃખ નું કારણ છે. દુઃખ ભોગવવા જ દેહ મળ્યો છે. પાપ ન કર્યું હોય તો આ જન્મ જ શા માટે મળે ?
રામદાસ સ્વામી એ-દાસ બોધ માં લખ્યું છે –કે-દેહ ધારણ કરવો એ જ પાપ છે.

શુકદેવજી કહે છે-રાજન, માનવ શરીર ભોગ માટે નથી મળ્યું, પણ ભગવાન ને પ્રાપ્ત કરવા મળ્યું છે. જીવન ને એવું બનાવી લો-કે-
મૃત્યુ ના સમયે –ભગવાન ની યાદ રહે.
જીવ ઈશ્વર થવાનો પ્રયત્ન કરતો નથી-બાકી જીવ તો શિવ થવા જ સર્જાયો છે.

જીવ જયારે ઈશ્વરને કહે કે હું તમારો છું.-તો એ સંબંધ અપૂર્ણ છે.પરંતુ ઈશ્વર જયારે જીવ ને કહે કે-તું મારો છે-તો તે સંબંધ પૂર્ણ છે.

ઈશ્વર આપણ ને પાપની પ્રવૃત્તિ માં જોડતા નથી,પરંતુ જન્મોજન્મ ના સંચિત સંસ્કારો થી પાપ ની પ્રેરણા થાય છે.
પાપને ટાળો-પુણ્ય કાર્ય તરત કરો.

      
      PREVIOUS PAGE
       NEXT PAGE               
    INDEX PAGE