Oct 13, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૪૨

શ્રીકૃષ્ણ કહે છે-મારી ગોપીઓ ને તું અભણ ન કહે,ગોપીઓ જ્ઞાન થી પર છે,તેઓ ભણેલી નથી પણ શુદ્ધ પ્રેમ
કેમ કરવો તે જાણે છે.એટલે જ તેઓ મને પ્રાપ્ત કરી શકી છે.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૦  (પૂર્વાર્ધ)-૧૬૫

પ્રેમ તત્વ નું રહસ્ય હજુ ઉદ્ધવ જાણતા નથી,ઉદ્ધવ ને તે ભક્ત હૃદય સમજાતું નથી,
ઉદ્ધવ જાણતા નથી કે પ્રેમ સંદેશો પત્ર થી નહિ પણ હૃદય થી જાય છે.
પત્રમાં લખાય છે તે બધું સાચું નથી હોતું.પત્રમાં તો ઘણા લખે છે કે “હરઘડી યાદ કરનાર” પણ હરઘડી કયો કાકો યાદ કરે છે ?વ્યવહાર સાચો નહિ તો પત્રમાં તો શું સાચું હોય?

અહીં તો ગોપી શ્રીકૃષ્ણ છે ને શ્રીકૃષ્ણ એ ગોપી છે.ગોપી-અને કૃષ્ણ એક જ છે,તે ઉદ્ધવ જાણતા નથી. જ્ઞાનીઓ ને ભક્ત હૃદય ની ક્યાંથી ખબર પડે ?એટલે ઉદ્ધવ કહે છે કે- પત્ર લખો તો મારે જવું ના પડે.

શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે-ઉદ્ધવ પત્ર લખવાની મેં ઘણી વખત પ્રયત્ન કર્યો,પણ પત્ર માં શું લખવું તે સૂઝતું નથી.
મારી માને હું પત્રથી કેવી રીતે સમજાવું? તેને તો મારું મુખડું જુએ તો જ શાંતિ મળે,
તેની ગોદમાં બેસું તો જ શાંતિ મળે,તે મને આરોગાવે તો જ તેને શાંતિ મળે,

એક તો હું ત્યાં જતો નથી,અને જો પત્ર મોકલું તો મા મને વધારે યાદ કરે.તેને વધારે દુઃખ થાય,
તે વિચારશે કે- એક તો લાલો,આવતો નથી અને પત્ર થી સમજાવે છે.
આવા વિચારોમાં ને વિચારોમાં કાગળ માં –યશોદા મા-યશોદા મા-એટલું જ લખાય છે,
આગળ કશું લખાતું જ નથી. પ્રેમ ની ભાષા જુદી જ હોય છે.

ઉદ્ધવ,સાચા પ્રેમ નો સંદેશો પત્રમાં લખી શકાય જ નહિ,તે તો મનથી પહોચાડવામાં આવે છે.
તમે વ્રજ માં જાવ,તમે જ્ઞાની છો,તમારા બ્રહ્મજ્ઞાન નો ઉપદેશ ગોપીઓ ને આપજો,જેથી તે મને ભૂલી ને
બ્રહ્મ નું ચિંતન કરે.મારા માત-પિતાને સાંત્વન આપજો,તમે ત્યાં જશો એટલે તેમને શાંતિ મળશે.

ઉદ્ધવ ને લાગ્યું કે હું જ્ઞાની છું એટલે મને વ્રજ માં મોકલે છે.
જ્ઞાન નું ફળ એ નથી કે હું જ જ્ઞાની છું અને બીજા અજ્ઞાની છે.
કોઈને હલકો સમજવા માટે જ્ઞાન નથી.જગત ને બ્રહ્મરૂપ જોવા માટે જ્ઞાન છે.જગત એ ઈશ્વર નું સ્વરૂપ છે.
કેટલાક જ્ઞાની ઓ માને છે કે-હું બ્રહ્મરૂપ છું.અને બીજા હલકા છે.આ જ્ઞાનાભિમાન છે.
ઉદ્ધવ ને પણ જ્ઞાન હતું પણ સાથે સાથે જ્ઞાનાભિમાન પણ હતું.

તેથી ઉદ્ધવ કહે છે કે-મહારાજ,હું જવા તૈયાર છું પણ ગામડામાં રહેતા તે અભણ લોકો ને મારું વેદાંત નું તત્વજ્ઞાન કેમ સમજાશે ? સાંખ્ય-તત્વ નું જ્ઞાન ગોપીઓ કેવી રીતે સમજી શકશે?
મારો તત્વજ્ઞાન નો ઉપદેશ ઘણો કઠણ છે,સમજવો મુશ્કેલ છે.એટલે હું ત્યાં જાઉં તેનો કોઈ અર્થ નથી.

શ્રીકૃષ્ણ ને ઉદ્ધવ ના આ વચનો સહન ના થયાં.તે ઉદ્ધવ ને કહે છે કે-
મારી ગોપીઓ ને તું અભણ ન કહે,ગોપીઓ જ્ઞાન થી પર છે,તેઓ ભણેલી નથી પણ શુદ્ધ પ્રેમ
કેમ કરવો તે જાણે છે.એટલે જ તેઓ મને પ્રાપ્ત કરી શકી છે.
ગોપીઓ નું મન નિરંતર મારા માં જ લાગી રહેલું છે.એમના પ્રાણ,એમનું જીવન,એમનું સર્વસ્વ,
તો હું જ છું.મારી ખાતર એમણે સર્વ નો ત્યાગ કર્યો છે.

કેટલીક ગોપીઓ ને જ્ઞાન ની જરૂર છે અને તને પ્રેમ ની જરૂર છે,પ્રેમ શું છે તે સમજવાની જરૂર છે.

ઉદ્ધવ,તારે ગોકુલ જવું જ પડશે,તારા વિના આ કાર્ય થઇ શકશે નહિ.


ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત

      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE