Nov 18, 2013

ભાગવત રહસ્ય -૪૭૮

જીવ એ માત્ર ઈશ્વરનો અંશ છે અને અંશ –અંશીમાં મળી જાય ત્યારે જ શાંતિ મળે છે .જીવ પરમાત્મા થી છુટો પડ્યો છે તે જ મહાદુઃખ છે.તે વિયોગરૂપી દુઃખ ત્યારે જ દૂર થાય જયારે –જીવ પરમાત્મા માં મળી જાય.
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
સ્કંધ-૧૧ -૨

એક દિવસ પિંડારક તીર્થમાં ઋષિમુનિઓ બેઠા હતા.
યાદવકુમારો ને આ ઋષિઓ ની મશ્કરી કરવાનું સુઝ્યું. અતિસંપત્તિ માં યાદવો ભાન ભૂલ્યા છે.

યાદવકુમારોએ શાંબ ને સ્ત્રીનો પહેરવેશ પહેરાવી તેને ઋષિમુનિઓ પાસે લઇ ગયા.અને ઋષિમુનિઓ ને પૂછ્યું કે આ સ્ત્રી ગર્ભિણી છે,આને પુત્ર થશે કે પુત્રી? ઋષિઓ ને આ ઠીક લાગ્યું નહિ. અને શાપ આપ્યો કે-આને પુત્ર કે પુત્રી નહિ પણ તમારા વંશ નો વિનાશ કરનારું મુશળ પેદા થશે.શાંબ ના પેટમાંથી મુશળ નીકળ્યું.યાદવકુમારો ગભરાયા. આ પાપ તેમણે શ્રીકૃષ્ણ ને કહ્યું નહિ અને છુપાવ્યું.પોતાની બુદ્ધિ વાપરી ને તે મુશળ,અનર્થ ના કરે એટલે તેને ઘસી નાખ્યું તેનો ટુકડો વધ્યો તે સમુદ્રમાં નાંખી દીધો.તે ટુકડો માછલી ગળી ગઈ.પાછળ થી જરા પારધી એ તેની,પોતાના બાણ ની અણી બનાવેલી.

યાદવકુમારો ની બુદ્ધિ બગડી,તેઓએ ઋષિઓનું અપમાન કર્યું એટલે તેઓ નો વિનાશ થયો.
ભગવાન ને વિચાર થયો કે મારી પાછળ યાદવ રહેશે તો લોકો ને ત્રાસ આપશે.એટલે યાદવો નો વિનાશ
મુશળ થી કર્યો. મુશળ એટલે કાળ.બુદ્ધિ બગડે એટલે તેની પાછળ કાળ આવે જ છે.

જીવ ને ઉત્પત્તિ અને સ્થિતિ માં આનંદ આવે છે,લયમાં આનંદ આવતો નથી.
ભગવાન ને તો લયમાં પણ આનંદ આવે છે,કારણ ભગવાન આનંદરૂપ છે.
ભગવાન સર્વ જાણે છે,છતાં બોલતા નથી.

અગિયારમા સ્કંધ ના બીજા અધ્યાય થી ઉપદેશ શરુ થાય છે.

એક દિવસે નારદજી વસુદેવ ને ત્યાં પધાર્યા.વાદુદેવજી એ નારદજી ની પૂજા કરી.તે પછી પ્રશ્ન કર્યો-કે-
આપ મને એવો ઉપદેશ આપો કે જેથી હું જન્મ-મૃત્યુ રૂપ ભયાનક સંસાર ને અનાયાસે પાર કરી જાઉં.
નારદજી એ કહ્યું કે તમારો પ્રશ્ન બહુ સુંદર છે.કારણ કે - તે ભાગવત ધર્મ ના સંદર્ભ માં છે.
આના સંદર્ભ માં નવ યોગેશ્વરો અને નિમિરાજા નો સંવાદ કહેવામાં આવે છે તે શ્રવણ કરો.

એક વખત વિદેહરાજ નિમિ ના દરબારમાં નવ યોગેશ્વરો પધારેલા.તે વખતે નિમિ રાજાએ તેમને પ્રશ્ન કર્યો કે-“પરમ કલ્યાણ નું સ્વરૂપ શું છે ?તેનું સાધન શું છે ? અમને ભાગવત-ધર્મ નો ઉપદેશ કરો.”
આ સંસારમાં અર્ધી ક્ષણ નો સત્સંગ પણ મનુષ્ય ને માટે પરમ નિધિ રૂપ બની જાય છે.કહ્યું છે કે-
ભગવાન માં આસક્ત રહેવાવાળા સંતો નો ક્ષણભર પણ જો સંગ પ્રાપ્ત થાય તો,તેની તુલના
સ્વર્ગ કે મોક્ષ સાથે ના થઇ શકે.(એટલે કે સત્સંગ શ્રેષ્ઠ છે)

યોગેશ્વર કહેવા લાગ્યા કે –રાજા, શ્રવણ કરો.
આ જીવ અંશ છે અને પરમાત્મા અંશી છે.અંશી થી અંશ છુટો પડ્યો છે.
તે કેમ છુટો પડ્યો તે કહી શકાતું નથી,જેમ અજ્ઞાન નો ક્યારે આરંભ થયો-તે કહી શકાતું નથી તેમ.
આ જીવ એ કોઈ બીજા જીવ નો અંશ નથી. જીવ પોતાના સ્વ-રૂપ ને ભૂલી ગયો છે.
અને તે વિચારે છે કે –હું કોઈ સ્ત્રીનો છું-કે કોઈ પુરુષ નો છું.

જીવ એ માત્ર ઈશ્વરનો અંશ છે અને અંશ –અંશીમાં મળી જાય ત્યારે જ શાંતિ મળે છે .
જીવ પરમાત્મા થી છુટો પડ્યો છે તે જ મહાદુઃખ છે.તે વિયોગરૂપી દુઃખ ત્યારે જ દૂર થાય જયારે –
જીવ પરમાત્મા માં મળી જાય.
જીવ,ઈશ્વર સાથે એક બને ત્યારે કાળ તેનો નોકર બને છે.
પરમાત્મા નો દૃઢ આશ્રય લીધા વિના જીવ નિર્ભય બની શકતો નથી.

ડોંગરેજી મહારાજ ની કથા પર આધારિત
      PREVIOUS PAGE
     NEXT PAGE
   INDEX PAGE